W tego typu zadaniu nie wystarcza porównać samych wymiarów produktu z opakowaniem "na oko". Trzeba zinterpretować warunki składowania i przełożyć je na układ sztuk w opakowaniu.
1) Interpretacja "w pionie"
Skoro wyrób ma być przechowywany w pionie, to jego wysokością w opakowaniu staje się wymiar odpowiadający "długości" lub "wysokości" w opisie wyrobu – zależnie od tego, jak rozumie się pion dla danego produktu. W praktyce oznacza to, że opakowanie musi mieć taki wymiar wewnętrzny, aby "wysokość ułożenia" pojedynczej sztuki była zgodna z ustawieniem pionowym oraz nie powodowała zgniecenia.
2) Piętrzenie w 3 warstwach
Warunek 3 warstw oznacza, że sztuki układa się w opakowaniu w trzech poziomach (warstwach) jedna na drugiej. Zatem całkowita wysokość wypełnienia opakowania to w przybliżeniu 3 × (wysokość pojedynczej sztuki w przyjętej orientacji), z uwzględnieniem ewentualnych przekładek lub luzu technologicznego (jeśli są przewidziane w danych do zadania).
3) Łączna pojemność 120 sztuk
Najpierw ustala się, ile sztuk mieści się w jednej warstwie (na podstawie wymiarów podstawy opakowania i wymiarów podstawy wyrobu w danej orientacji). Następnie mnoży się tę liczbę przez 3 warstwy i sprawdza, czy wynik daje 120 sztuk. Jeżeli nie, opakowanie odpada.
Dlaczego poprawne jest "Opakowanie 2"
"Opakowanie 2" jest wskazane jako poprawne, bo (w zestawie odpowiedzi/na ilustracji) odpowiada takiemu wariantowi opakowania, który umożliwia: zachowanie orientacji pionowej, ułożenie w dokładnie 3 warstwach oraz osiągnięcie łącznej liczby 120 sztuk w jednym opakowaniu zgodnie z wymaganiami zadania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne
- "A." – typowy błąd to brak miejsca w jednym z wymiarów po uwzględnieniu ułożenia pionowego albo zbyt mała wysokość na 3 warstwy.
- "C." – często pozwala na poprawne ułożenie warstwowe, ale nie daje pojemności 120 sztuk (za mało sztuk na warstwę lub za mało w warstwach).
- "D." – bywa mylące, gdy ma "większy" jeden wymiar, ale nie spełnia drugiego (np. szerokości) albo wymusza inną liczbę warstw niż 3.
Wskazówka egzaminacyjna
Zawsze licz: (sztuki na warstwę) × (liczba warstw) i osobno weryfikuj wymiary w tej samej orientacji (pion/poziom). To ogranicza błędy intuicyjnego dopasowania.
