Opis wskazuje na opakowanie walcowe (metalowe lub z tworzyw sztucznych) z uchwytami umieszczonymi na pobocznicy oraz o pojemności co najmniej 10 dm3. W praktyce spedycyjnej taki zestaw cech odpowiada nazwie hobok: jest to cylindryczne opakowanie, które dzięki bocznym uchwytom można wygodnie przenosić ręcznie (często nawet przez dwie osoby), co ma znaczenie przy kompletacji, przeładunku i dystrybucji mniejszych partii towaru.
Odpowiedź "hobok" jest właściwa, bo łączy dwa elementy definicyjne z pytania: (1) uchwyty na bocznej ścianie oraz (2) pojemność zaczynającą się od poziomu typowego dla mniejszych opakowań obsługiwanych manualnie. Informacja "co najmniej 10 dm3" działa tu jako dolna granica – wskazuje, że chodzi o pojemność nie mniejszą niż 10 litrów, a nie o duże jednostki typowe dla transportu masowego.
Pozostałe nazwy są mniej trafne:
- "bęben" to również opakowanie walcowe, ale w praktyce kojarzy się z większymi pojemnościami i inną konstrukcją ułatwiającą manipulację (często rolą odgrywa sprzęt magazynowy). Brak wyraźnej cechy bocznych uchwytów jako elementu rozróżniającego, więc wybór tej opcji wynika zwykle z mylenia kształtu (walec) z nazwą.
- "tuba" jest cylindryczna, ale zazwyczaj oznacza opakowanie wydłużone, niekoniecznie z uchwytami na pobocznicy; w logistyce częściej kojarzy się z ochroną długich elementów lub specyficzną konstrukcją, a nie typowym "pojemnikiem do noszenia".
- "kanister" ma zwykle inny kształt (bardziej prostopadłościenny/owalny) i charakterystyczny górny uchwyt do noszenia jedną ręką, co nie pasuje do opisu "uchwyty na pobocznicy".
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach z opakowań zawsze wyszukaj w opisie cechę rozróżniającą (tu: umiejscowienie uchwytów) oraz sprawdź, czy pojemność jest podana jako wartość minimalna czy typowa – to często eliminuje mylenie "hoboka" z "bębnem".
