W opiece nad podopiecznym w okresie umierania najważniejsze jest zapewnienie mu maksymalnego komfortu i poczucia bezpieczeństwa. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "zachować spokój i w miarę możliwości zaspokajać potrzeby podopiecznego". Spokój opiekuna działa "regulująco" na emocje chorego: zmniejsza napięcie, ułatwia komunikację i pozwala wykonywać czynności opiekuńcze w sposób delikatny oraz przewidywalny.
Istotne jest też skupienie na potrzebach osoby umierającej: mogą to być potrzeby fizyczne (np. ułożenie ciała, nawodnienie w zakresie zaleceń, higiena, zmiana pozycji), psychiczne (obecność, rozmowa wtedy, gdy chory jej chce), społeczne i duchowe (poszanowanie prywatności, umożliwienie kontaktu z bliskimi zgodnie z wolą chorego). Sformułowanie "w miarę możliwości" należy rozumieć jako działanie w granicach realnych warunków oraz kompetencji opiekunki, z włączaniem innych osób lub służb, gdy sytuacja tego wymaga.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne jako odpowiedź na "przede wszystkim":
- "podawać środki przeciwbólowe i wykonywać zabiegi higieniczne" – higiena jest ważna, ale podawanie leków przeciwbólowych może wykraczać poza kompetencje opiekunki (zależy od organizacji opieki i zaleceń). Ponadto sama lista czynności nie oddaje nadrzędnego celu, jakim jest całościowy komfort chorego.
- "zapewnić spokój podopiecznemu i wspierać jego rodzinę" – wsparcie rodziny jest cenne, jednak pytanie dotyczy przede wszystkim opieki nad podopiecznym umierającym. Priorytetem jest jego dobrostan, a działania wobec rodziny są zwykle wtórne lub równoległe.
- "rozmawiać z podopiecznym i jego znajomymi" – rozmowa bywa pomocna, ale nie zawsze jest potrzebą chorego; czasem ważniejsza jest cisza, obecność i redukcja bodźców. Dodatkowo włączanie znajomych nie zawsze jest wskazane i powinno zależeć od woli podopiecznego oraz sytuacji.
Na egzaminie warto pamiętać o hierarchii: bezpieczeństwo i komfort chorego są nadrzędne, a pozostałe działania (higiena, kontakty, wsparcie rodziny) należy dobierać indywidualnie do potrzeb oraz możliwości organizacyjnych.
