W przewlekłym zakrzepowym zapaleniu żył miejscowe ciepło bywa stosowane (na zlecenie lekarskie) jako metoda wspomagająca, ponieważ sprzyja rozszerzeniu naczyń i poprawie ukrwienia tkanek. W przypadku okładu rozgrzewającego z 70% alkoholu etylowego kluczowe jest to, że nie jest to krótki "kompres", lecz klasyczny okład wielowarstwowy: warstwa mokra (nasączona), warstwa izolująca oraz warstwa sucha osłaniająca.
O czasie utrzymania okładu decyduje praktyczna cecha tej techniki: warstwa mokra zachowuje wilgotność przez ok. 8 godzin. Dopóki pozostaje wilgotna, okład spełnia swoją funkcję (stopniowe ogrzewanie i działanie miejscowe). Z tego powodu prawidłowy czas pozostawienia okładu to 6–8 godzin (często zakładany na noc).
Pozostałe zakresy czasu są nieprawidłowe, bo są zbyt krótkie w odniesieniu do założonego mechanizmu działania okładu: 1–2 godziny oraz 2–3 godziny odpowiadają raczej doraźnym, krótkim kompresom lub częstej wymianie opatrunku, a nie utrzymaniu okładu do momentu wyraźnej utraty wilgotności. Zakres 4–5 godzin również nie wykorzystuje typowego czasu działania warstwy mokrej i prowadzi do przedwczesnego zakończenia zabiegu.
Warto pamiętać o bezpieczeństwie: ciepła nie stosuje się na ostre procesy zapalne i przy uszkodzeniach skóry, a u osób z wrażliwą skórą trzeba uważnie obserwować miejsce zabiegu (pieczenie, silne zaczerwienienie, maceracja). W praktyce opiekunka powinna realizować zabieg zgodnie ze zleceniem, kontrolować komfort podopiecznej i reagować na objawy niepożądane.
