Przy podawaniu kropli do oka kluczowe są: stabilna pozycja, właściwe miejsce aplikacji oraz higiena. Podopieczny powinien odchylić głowę do tyłu (np. leżąc na wznak), aby łatwiej utrzymać oko nieruchomo i ograniczyć odruchowe cofanie się w trakcie zakraplania. Następnie odchyla się dolną powiekę, tworząc tzw. worek spojówkowy, do którego podaje się kroplę.
Odpowiedź "na wznak, odchylił dolną powiekę, zapuścił lek prostopadle na spojówkę, bez dotykania zakraplaczem spojówki" jest poprawna, ponieważ obejmuje trzy najważniejsze elementy bezpieczeństwa i skuteczności: (1) wygodną, stabilną pozycję, (2) odchylenie dolnej powieki (właściwe miejsce podania), (3) brak kontaktu końcówki zakraplacza z okiem, co zmniejsza ryzyko podrażnienia oraz przeniesienia drobnoustrojów do butelki i na oko.
Odpowiedzi zawierające odchylenie górnej powieki są nieprawidłowe jako instrukcja podstawowa, bo nie kierują kropli do worka spojówkowego i mogą prowokować mruganie oraz dyskomfort. Z kolei warianty z opieraniem zakraplacza o spojówkę są błędne z punktu widzenia higieny: łatwo o mechaniczne podrażnienie oraz zanieczyszczenie końcówki, co może prowadzić do zakażeń i przenoszenia patogenów między aplikacjami.
W praktyce opiekunka powinna też przypomnieć o umyciu rąk, nieużywaniu wspólnego zakraplacza oraz o tym, by podopieczny po zakropleniu delikatnie zamknął oko na chwilę (bez pocierania). Na egzaminie najczęściej punktowane są: dolna powieka, worek spojówkowy i brak dotykania końcówką zakraplacza.
