Kształt prostokątny (wydłużony) rozpoznaje się po tym, że twarz ma większą wysokość niż szerokość, a jej "boki" są optycznie dość równoległe. Typowe jest też to, że szerokość czoła, kości policzkowych i żuchwy jest zbliżona, a linia żuchwy może sprawiać wrażenie bardziej kanciastej niż w typie owalnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Trójkątny: zwykle kojarzy się z wyraźnym zwężaniem się twarzy ku górze lub ku dołowi (zależnie od wariantu), czyli z niezrównoważoną relacją szerokości czoła i żuchwy. To inny układ proporcji niż równomierna szerokość w typie prostokątnym.
- Owalny: jest bardziej "harmonijny" i miękko zaokrąglony, bez mocno równoległych boków i bez wrażenia wyraźnego wydłużenia. W praktyce fryzjerskiej owal uznaje się za najbardziej uniwersalny, ale nie jest to to samo co prostokąt.
- Romboidalny: charakterystyczne są najszersze kości policzkowe, przy jednoczesnym węższym czole i węższej żuchwie. To daje kształt "diamentu", a nie równą szerokość na poziomie czoła i żuchwy.
W kontekście doboru fryzury do twarzy prostokątnej często dąży się do optycznego skrócenia (np. przez odpowiednie proporcje długości, objętości i grzywkę), a także do złagodzenia kanciastości linii żuchwy. Kluczowe na egzaminie jest jednak poprawne rozpoznanie proporcji: wysokość vs szerokość oraz relacja czoło–policzki–żuchwa.
