W analizie fryzjerskiej kształt twarzy określa się przez porównanie jej długości do szerokości oraz ocenę dominujących linii (proste, zaokrąglone, kanciaste). Opis zawierający cechy: wydłużony kontur twarzy i wysokie czoło wskazuje na kształt prostokątny (podłużny), ponieważ w tym typie długość twarzy wyraźnie przewyższa szerokość, a czoło bywa wyższe i bardziej "otwarte".
Odpowiedź "prostokątnym." jest więc poprawna: kluczowe są tu właśnie proporcje (wydłużenie) oraz cecha diagnostyczna w postaci wysokiego czoła. Zaokrąglona linia włosów może występować w różnych kształtach, ale w połączeniu z wydłużeniem i wysokim czołem nadal pasuje do typu podłużnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "romboidalnym.": twarz romboidalna (diamentowa) jest najszersza na kościach policzkowych, a czoło i broda są węższe. Taki obraz zwykle nie kojarzy się z wysokim czołem i prostym "wydłużeniem" całej twarzy, tylko z wyraźnym zwężaniem ku górze i dołowi.
- "kwadratowym.": w twarzy kwadratowej długość i szerokość są bardziej zbliżone, a linie są kanciaste (mocna żuchwa). Samo wysokie czoło nie wystarcza, jeśli brakuje cechy wydłużenia.
- "okrągłym.": twarz okrągła ma podobną długość i szerokość oraz miękkie, zaokrąglone linie i pełniejsze policzki. Opis wydłużenia stoi z tym w sprzeczności.
W praktyce dla twarzy prostokątnej zwykle dobiera się fryzury, które dodają objętości po bokach i optycznie skracają twarz, a często stosuje się też grzywkę pomagającą "złamać" wysokość czoła.
