W opisie kluczowe są dwie informacje: koloryzacja w co najmniej dwóch kolorach oraz wydzielenie trójkąta w części ciemieniowej, który został zafarbowany intensywniej niż pozostałe włosy. Taki sposób pracy oznacza, że fryzjer nie nakłada koloru jednakowo na całą głowę ani nie prowadzi podziału wyłącznie liniami pasm, tylko świadomie wyodrębnia konkretną strefę o określonym kształcie i nadaje jej inny efekt.
Technika sekcyjna polega na wydzielaniu geometrycznych sekcji (np. trójkątów, prostokątów, rombów) i koloryzowaniu każdej sekcji osobno. Celem jest uzyskanie kontrolowanego kontrastu: innej intensywności, innego odcienia lub zestawienia kilku barw w zaplanowanych miejscach. Wydzielenie trójkąta na ciemieniu i nadanie mu mocniejszego koloru jest typowym przykładem zastosowania tej techniki.
- "blokową" odrzucamy, ponieważ technika blokowa kojarzy się z szerokimi, wyraźnymi pasmami/"blokami" koloru (często poziomymi lub równoległymi), a nie z pojedynczą, geometrycznie wyciętą sekcją w kształcie trójkąta.
- "diagonalną" odrzucamy, bo diagonalna odnosi się do podziału włosów ukośnymi liniami (diagonalnymi przedziałkami) i prowadzenia pracy według skosu, a w opisie nie ma mowy o ukośnych liniach – jest natomiast konkretny trójkąt jako strefa akcentu.
- "globalną" odrzucamy, ponieważ globalna koloryzacja to jednolite zafarbowanie całej masy włosów bez wyróżniania sekcji o innym kolorze/intensywności. W opisie występuje wyraźnie zaznaczona część w innym efekcie, więc nie jest to globalnie.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o technikę koloryzacji najpierw szukaj w opisie informacji o geometrii podziału (kształt sekcji, kierunek separacji) oraz o tym, czy kolor jest jednolity czy celowo różnicowany w konkretnych strefach. To najszybciej odróżnia technikę sekcyjną od globalnej oraz od podziałów pasmowych.
