Klucz do rozwiązania polega na ustaleniu, jaki jest faktyczny cel ćwiczenia opisanego w "ramce". W obecnej postaci pytania treść ramki nie jest przytoczona, więc osoba niewidząca ilustracji nie może sprawdzić, jakie działania wykonuje dziecko (np. słucha melodii, rozpoznaje piosenkę, powtarza sylaby, naśladuje odgłosy).
Jeżeli jednak opis ćwiczenia wskazuje, że dziecko:
- rozpoznaje piosenkę po melodii (np. "jaka to piosenka?", "czy to ta sama melodia?"),
- odróżnia melodię od słów oraz rozumie/porównuje treść piosenki (np. "o czym jest piosenka?", "czy słowa się zmieniły?"),
to ćwiczenie doskonali identyfikowanie oraz różnicowanie melodii i treści piosenki, czyli kompetencje z obszaru percepcji słuchowej i elementów edukacji muzycznej.
Odpowiedź "identyfikowania oraz różnicowania wyrażeń dźwiękonaśladowczych" byłaby właściwa w ćwiczeniach typu: rozpoznawanie odgłosów zwierząt/przedmiotów, dobieranie słów typu "hau-hau", "miau", "brum" do obrazków lub sytuacji. To inny rodzaj materiału językowego niż piosenka.
Odpowiedź "zapamiętywania sekwencji sylabowej" dotyczy ćwiczeń świadomości fonologicznej i pamięci słuchowej, np. powtarzania układów "ma–me–mi", dzielenia wyrazów na sylaby, klaskania rytmu sylab. Nie wymaga rozpoznawania melodii ani treści piosenki.
Odpowiedź "zapamiętywania kolejności piosenek" pasuje do zadania, w którym dziecko ma odtworzyć listę kilku utworów w podanej kolejności (np. co było pierwsze/drugie). To trening sekwencjonowania i pamięci porządkowej, a nie różnicowania melodii i tekstu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wypisz czynności dziecka z opisu (słucha? powtarza? odtwarza kolejność? naśladuje?) i dopiero potem dopasuj je do funkcji rozwojowej: muzycznej, językowej (fonologicznej) lub pamięciowej.
