W makijażu korekcyjnym opadających zewnętrznych kącików oczu celem jest optyczne uniesienie końcowej części oka. Najczęściej uzyskuje się to przez takie poprowadzenie kreski, aby w zewnętrznej części była nieco grubsza i miała delikatnie wznoszące zakończenie (kierunek ku górze). Taki zabieg zmienia "wektor" spojrzenia: zamiast opadać, linia prowadzi wzrok ku górze.
Odpowiedź "kresek na całej długości oczu, w zewnętrznych kącikach oczu grubszych skierowanych lekko w górę." opisuje właśnie tę zasadę: grubość rośnie w zewnętrznym kąciku, a końcówka jest subtelnie uniesiona. To typowy sposób korekty, niezależnie od tego, czy kreska jest wykonywana eyelinerem, cieniem na mokro czy kredką (technika może się różnić, ale efekt optyczny ma być podobny).
Pozostałe odpowiedzi nie realizują celu korekcyjnego:
- "kresek grubszych na środkowych częściach powiek, a cieńszych w kącikach zewnętrznych i wewnętrznych." – pogrubienie środka nie unosi zewnętrznego kącika; może nawet skracać oko optycznie i odciągać uwagę od problemu.
- "grubych kresek rozpoczynających się w połowie powiek, a kończących się dokładnie w kącikach zewnętrznych oczu." – zakończenie w samym kąciku bez wyciągnięcia ku górze zwykle nie daje efektu liftingu; przy opadaniu może podkreślić "ciężkość" zewnętrznej części.
- "bardzo cienkich, długich i prostych kresek, poprowadzonych prosto, poza kąciki zewnętrzne oczu." – prosta linia (bez wzniesienia) może tworzyć wrażenie "ciągnięcia" oka w bok lub w dół, a przy opadającym kąciku nie rozwiązuje problemu kierunku.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o korektę kącika zawsze szukaj w odpowiedzi elementu uniesienia końcówki (lekko ku górze) oraz logiki rozkładu grubości (najczęściej więcej w zewnętrznej części).
