KWALIFIKACJA EKA1 - STYCZEŃ 2025

PYTANIE NR 24.
Organ administracji publicznej zawiesił postępowanie administracyjne na wniosek strony. Nie sprzeciwiały się temu inne strony i nie zagrażało to interesowi społecznemu. Jaką decyzję podejmie organ administracji, jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania strona nie zwróci się o jego podjęcie?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jeżeli postępowanie zawieszono na wniosek strony (bez sprzeciwu innych stron i bez zagrożenia interesu społecznego), to podjęcie następuje co do zasady na wniosek.
Gdy przez 3 lata od zawieszenia strona nie zażąda podjęcia, organ nie "wznawia" sprawy, tylko przyjmuje skutek procesowy: żądanie wszczęcia uznaje się za wycofane.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy skutków zawieszenia postępowania administracyjnego na wniosek strony. Jest to sytuacja, w której organ "wstrzymuje bieg" sprawy, bo sama strona chce czasowo przerwać prowadzenie postępowania, a jednocześnie: inne strony się temu nie sprzeciwiają oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.

Kluczowe jest rozróżnienie: zawieszenie nie kończy sprawy od razu, ale powoduje, że dalszy bieg postępowania zależy od tego, czy strona będzie chciała je kontynuować. Dlatego ustawodawca wiąże z długotrwałą biernością strony określony skutek.

Jeżeli przez 3 lata od dnia zawieszenia strona nie wystąpi o podjęcie postępowania, organ przyjmuje, że strona rezygnuje z prowadzenia sprawy. W konsekwencji poprawne jest rozstrzygnięcie: "Uzna żądanie wszczęcia postępowania za wycofane." To nie jest to samo co umorzenie postępowania na podstawie przesłanek materialnych/procesowych – tutaj chodzi o skutek przypisany do braku aktywności strony po zawieszeniu na jej wniosek.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Pozostawi podanie bez rozpoznania." Takie zakończenie dotyczy typowo braków formalnych lub sytuacji, gdy podanie nie może być rozpatrzone z przyczyn formalnych, a nie skutku wieloletniej bierności po zawieszeniu.
  • "Umorzy postępowanie administracyjne." Umorzenie to inna instytucja procesowa, stosowana m.in. gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe albo zachodzą przesłanki do jego zakończenia w tej formie. W opisanym stanie faktycznym właściwy jest skutek uznania żądania za wycofane po upływie ustawowego czasu.
  • "Wznowi postępowanie z urzędu." Wznowienie jest nadzwyczajnym trybem ruszenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną z określonych przyczyn, a nie "automatycznym" podjęciem zawieszonego postępowania. Dodatkowo, przy zawieszeniu na wniosek strony podjęcie co do zasady wymaga jej inicjatywy.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać: zawieszenie na wniosek strony + 3 lata bierności = skutek jak rezygnacja z prowadzenia sprawy (wycofanie żądania wszczęcia). To częsta pułapka testowa, bo odpowiedź "umorzy" bywa intuicyjna, ale nie odpowiada tej konstrukcji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To czasowe wstrzymanie prowadzenia sprawy przez organ, bo strona tego chce, a jednocześnie nie sprzeciwiają się temu inne strony i nie zagraża to interesowi społecznemu. Sprawa nie jest zakończona decyzją merytoryczną, ale "czeka" na dalszy bieg.
Przy zawieszeniu na wniosek strony ustawodawca zakłada, że to strona ma interes w kontynuowaniu sprawy. Jeśli przez długi czas nie żąda podjęcia, organ nie ma podstaw, by sam "reaktywować" postępowanie, tylko stosuje skutek procesowy przewidziany dla bierności.
Po upływie 3 lat od zawieszenia, jeśli strona nie zwróci się o podjęcie, organ przyjmuje, że strona zrezygnowała z dalszego prowadzenia sprawy. Skutkiem jest uznanie żądania wszczęcia postępowania za wycofane, a nie "wznowienie" z urzędu.
Umorzenie kończy postępowanie jako odrębną instytucję procesową (np. gdy stało się bezprzedmiotowe). Uznanie żądania za wycofane to skutek przypisany do zachowania strony (bierności po zawieszeniu na jej wniosek) i oznacza, że organ traktuje sprawę tak, jakby strona cofnęła inicjatywę.
W typowej konstrukcji wymagane jest, by zawieszenie na wniosek strony nie spotkało się ze sprzeciwem pozostałych stron oraz by nie zagrażało interesowi społecznemu. Dopiero wtedy organ może przyjąć wniosek i formalnie zawiesić postępowanie.
Zwykle nie. Pozostawienie bez rozpoznania dotyczy przede wszystkim problemów formalnych z podaniem lub braku możliwości nadania mu biegu w danym trybie. Zawieszenie to etap już toczącego się postępowania, a skutek 3 lat bierności wiąże się z dalszym losem tej sprawy.
"Wznowienie" jest nadzwyczajnym trybem dotyczącym spraw zakończonych decyzją ostateczną i szczególnymi przesłankami. Zawieszone postępowanie co do zasady się "podejmuje", a nie "wznawia". W opisanym przypadku dodatkowo decydująca jest inicjatywa strony w terminie 3 lat.
W praktyce kancelaryjnej kluczowe jest ustalenie daty zawieszenia (dzień, od którego sprawa ma status zawieszonej) i kontrola upływu czasu w rejestrach/spisach spraw. Na egzaminie najważniejsze jest rozpoznanie skutku: brak wniosku strony przez 3 lata prowadzi do uznania żądania za wycofane.
Najczęściej wybierają "umorzenie", bo brzmi jak naturalne zakończenie sprawy, albo "wznowienie z urzędu", bo kojarzą je z przywróceniem biegu postępowania. Pomaga zapamiętać, że zawieszenie na wniosek strony wiąże dalszy bieg z jej inicjatywą i ma szczególny skutek po 3 latach.
Warto uczyć się zestawami: zawieszenie, podjęcie, umorzenie, pozostawienie bez rozpoznania – i zawsze łączyć je z przesłankami oraz skutkiem. Dobre są krótkie fiszki "kiedy stosować" i "co to powoduje", bo testy sprawdzają właśnie te różnice.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 37% zdających egzamin. bardzo trudne

Materiały:

  • Tekst Kodeksu postępowania administracyjnego (dział o zawieszeniu postępowania)
  • Komentarze i opracowania do KPA (rozdziały o zawieszeniu i umorzeniu)
  • Zbiory pytań testowych z postępowania administracyjnego (instytucje procesowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego