Opis sytuacji wskazuje na umowę, w której organizator turystyki z góry opłaca pokoje w hotelu oraz ma brak możliwości bezkosztowej rezygnacji. Taki zestaw cech jest charakterystyczny dla czarteru hotelowego (tzw. sztywne zobowiązanie/firm commitment). W praktyce oznacza to, że touroperator bierze na siebie pełne ryzyko finansowe: jeśli nie sprzeda miejsc noclegowych, nie odzyska zapłaconych środków.
Dlaczego nie jest to allotment? Allotment to rezerwacja kontyngentu (puli pokoi) z mechanizmem release clause, czyli możliwością oddania niewykorzystanych pokoi do określonej daty (release date). Do tego terminu rezygnacja z części puli jest co do zasady bezkosztowa, a dopiero po jego upływie warunki stają się "sztywniejsze". Skoro w treści podano, że nie ma możliwości bezkosztowej rezygnacji, allotment nie pasuje.
Dlaczego pozostałe opcje odpadają?
- Leasing dotyczy zwykle długoterminowego korzystania z rzeczy (np. sprzętu, pojazdów, nieruchomości) za opłatą, a nie zakupu puli pokoi na potrzeby konkretnej imprezy turystycznej.
- Franchising to model współpracy polegający na prowadzeniu działalności pod marką i standardami franczyzodawcy (np. sieci hotelowej). Nie opisuje on jednorazowego zakupu miejsc noclegowych przez organizatora.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się informacja "opłacone z góry" oraz "brak bezkosztowej rezygnacji", myśl o czarterze; jeśli jest mowa o zwrocie niewykorzystanych pokoi do określonego terminu, to typowy sygnał allotmentu.
