W opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej punktem wyjścia do rozliczeń jest dochód z działalności gospodarczej. Dochód ustala się na podstawie ewidencji (tu: fragment podatkowej księgi przychodów i rozchodów) jako różnicę między przychodami a kosztami uzyskania przychodu wykazanymi w księdze za dany okres.
Następnie wyznacza się podstawę opodatkowania, czyli dochód pomniejszony o odliczenia, które w danym przypadku można zastosować. W treści zadania kluczowa jest informacja, że składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy zostały zapłacone, ale nie były zaliczone do kosztów w KPiR. To oznacza, że nie obniżyły jeszcze dochodu na etapie "przychody minus koszty", więc trzeba uwzględnić je jako korektę obniżającą wynik.
Poprawna procedura rozumowania jest więc następująca:
- odczytać z fragmentu KPiR wartości przychodów i kosztów oraz ustalić dochód,
- sprawdzić, czy składki społeczne zostały już ujęte w kosztach (w zadaniu: nie),
- pomniejszyć ustalony dochód o zapłacone składki społeczne w podanej kwocie,
- otrzymana wartość to podstawa opodatkowania do dalszych etapów (np. obliczenia zaliczki/podatku).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości znacznie wyższe zwykle wynikają z jednego z typowych potknięć: pozostawienia samego dochodu bez odjęcia składek, odjęcia składek od niewłaściwej wielkości (np. od przychodu zamiast od dochodu) albo zsumowania/odczytania nie tych pozycji z KPiR, które dotyczą danego okresu. Z kolei wynik skrajnie wysoki może świadczyć o potraktowaniu kosztów jako dodatku do przychodów (błąd znaku) lub o pominięciu kosztów w ogóle.
W tym zadaniu, po prawidłowym ustaleniu dochodu z fragmentu księgi i odjęciu zapłaconych składek społecznych nieujętych w kosztach, otrzymuje się 1 027,00 zł jako podstawę opodatkowania.
