Wyważanie koła odbywa się z udziałem elementów wirujących, które mogą spowodować ciężkie urazy (uderzenie, wciągnięcie, odpryski, kontakt z ruchomymi częściami). Dlatego osłona zabezpieczająca jest środkiem ochronnym, który ma oddzielać pracownika od strefy niebezpiecznej w trakcie pracy maszyny.
Jeżeli mechanik wykonuje wyważanie przy otwartej osłonie, sytuacja ma charakter bezpośredniego zagrożenia. W takim przypadku priorytetem nie jest diagnostyka, formalności ani planowanie przeglądu, tylko natychmiastowe zatrzymanie procesu, który stwarza ryzyko. Stąd poprawne jest działanie polegające na zażądaniu natychmiastowego wyłączenia maszyny (przerwanie pracy i usunięcie zagrożenia).
- "sprawdzić działanie wyłącznika sieciowego maszyny" – to czynność kontrolna, która nie rozwiązuje natychmiast problemu niebezpiecznego zachowania. Nawet jeśli wyłącznik działa, zagrożenie trwa, dopóki maszyna pracuje przy otwartej osłonie.
- "zlecić mechanikowi wykonanie przeglądu maszyny po dokończeniu usługi" – odkłada reakcję na później. Przy bezpośrednim zagrożeniu nie wolno kontynuować pracy "do końca zlecenia", tylko trzeba ją przerwać i dopiero potem ustalić przyczyny (np. awaria osłony, blokady, niewłaściwe nawyki).
- "powiadomić pracownika Urzędu Dozoru Technicznego o niesprawności maszyny" – jest to działanie zewnętrzne i odroczone w czasie. Niezależnie od tego, czy i kiedy zawiadomienie byłoby zasadne, nie zastępuje ono obowiązku natychmiastowego przerwania niebezpiecznej pracy na stanowisku.
W praktyce właściwa sekwencja jest następująca: zatrzymać/wyłączyć maszynę → zabezpieczyć stanowisko → wyjaśnić przyczynę otwartej osłony (np. usterka, obejście zabezpieczeń, błąd pracownika) → dopuścić do pracy dopiero po przywróceniu pełnych zabezpieczeń i poinstruowaniu pracownika.