Przy podejrzeniu udaru cieplnego (ciężkiej hipertermii) kluczowe jest jak najszybsze odprowadzenie nadmiaru ciepła. W tym stanie mechanizmy termoregulacji mogą być niewydolne, a wysoka temperatura ciała stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Dlatego właściwe postępowanie obejmuje działania chłodzące: przeniesienie osoby w cień lub chłodne miejsce, zdjęcie zbędnej odzieży, zapewnienie przepływu powietrza oraz zastosowanie chłodnych okładów (np. mokre ręczniki, kompresy). To wspiera obniżanie temperatury i zmniejsza ryzyko powikłań.
Odpowiedź "obłożyć chłodnymi okładami" jest poprawna, bo bezpośrednio realizuje cel pierwszej pomocy w udarze cieplnym: schłodzenie organizmu. W praktyce okłady można przykładać m.in. w okolicach szyi, pach i pachwin, a dodatkowo wachlować lub użyć wentylatora. Jeśli osoba jest przytomna, można rozważyć podanie chłodnej wody do picia; równocześnie należy rozważyć wezwanie pomocy medycznej.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ utrudniają utratę ciepła lub wręcz je zwiększają. "Przykryć kocem wełnianym" działa izolująco i sprzyja zatrzymywaniu ciepła. "Przykryć folią termoizolacyjną" w typowym zastosowaniu ogranicza wymianę ciepła i ma sens głównie wtedy, gdy trzeba zapobiegać wychłodzeniu, a nie przy przegrzaniu. "Przykryć włączonym kocem elektrycznym" dodatkowo dostarcza ciepło, co jest szczególnie niebezpieczne w hipertermii.
W kontekście pracy technika masażysty warto pamiętać, że przegrzanie może wystąpić w gorącym, słabo wentylowanym gabinecie lub po wysiłku/saunie. Najważniejsze to szybko przerwać ekspozycję na ciepło, rozpocząć schładzanie, kontrolować stan świadomości i nie stosować metod "ogrzewających" mylonych czasem z postępowaniem w hipotermii.
