Przy stwierdzonym zatrzymaniu krążenia i braku oddechu liczy się czas: każda zwłoka zmniejsza szansę na przeżycie. W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia we krwi zwykle pozostaje jeszcze pewna ilość tlenu, ale nie jest on transportowany do mózgu i serca, bo nie ma krążenia. Dlatego pierwszym priorytetem jest natychmiastowe rozpoczęcie ucisków klatki piersiowej, czyli element "C" w sekwencji CAB.
Odpowiedź "rozpocząć uciski klatki piersiowej." jest poprawna, ponieważ uciski są najszybszym sposobem na wytworzenie choćby minimalnego przepływu krwi i zwiększenie szans na skuteczną defibrylację oraz powrót spontanicznego krążenia. W praktyce po rozpoznaniu braku przytomności i braku prawidłowego oddechu należy jak najszybciej rozpocząć uciski (oraz wezwać pomoc i użyć defibrylatora, jeśli jest dostępny).
Odpowiedź "umożliwić leżenie na boku." jest błędna, bo pozycja boczna bezpieczna jest przeznaczona dla osoby nieprzytomnej, ale oddychającej prawidłowo. W NZK ułożenie na boku opóźnia resuscytację i nie zapewnia krążenia.
Odpowiedź "podać leki." jest błędna w kontekście pierwszych działań świadka zdarzenia: podawanie leków nie jest pierwszym krokiem BLS i zwykle nie jest dostępne ani właściwe bez personelu medycznego; kluczowe są uciski oraz szybkie wezwanie pomocy.
Odpowiedź "sprawdzić drożność dróg oddechowych." jest błędna jako czynność pierwsza. Udrożnienie dróg oddechowych i oddechy ratownicze są ważne, ale nie mogą opóźniać startu ucisków. Typowy schemat to rozpoczęcie ucisków i następnie kontynuacja resuscytacji w cyklach 30 uciśnięć i 2 oddechów (lub same uciski, jeśli nie potrafisz lub nie chcesz wykonywać oddechów), z możliwie krótkimi przerwami.
