W robotach strzałowych kluczowe jest jednoznaczne i szybkie rozpoznanie, z jakim rodzajem materiału wybuchowego mamy do czynienia. Z tego powodu w praktyce stosuje się różne systemy identyfikacji: opisy na opakowaniach, etykiety, oznaczenia partii oraz rozwiązania ułatwiające rozróżnienie wizualne, takie jak barwa otoczki naboju lub dodatkowe paski.
Odpowiedź "czerwoną lub dowolną z czerwonym paskiem." jest zgodna z ideą oznakowania, w którym barwy silnie sygnalizujące zagrożenie (np. czerwony) wspierają bezpieczeństwo pracy i ograniczają ryzyko pomyłki podczas wydawania, transportu wewnętrznego oraz ładowania otworów strzałowych. Wariant "z czerwonym paskiem" odpowiada praktyce, w której rozróżnienie odbywa się nie tylko kolorem tła, ale też dodatkowym wyróżnikiem.
Odpowiedź "białą lub kremową." może być myląca, bo barwy neutralne są często kojarzone z opakowaniem lub nośnikiem informacji, a nie z wyraźnym wyróżnieniem materiału niebezpiecznego w terenie. Odpowiedź "niebieską." nie wynika z typowego skojarzenia barw z ostrzeganiem o zagrożeniu i bez dodatkowego kontekstu nie wspiera szybkiej identyfikacji w warunkach robót. Odpowiedź "białą lub kremową z dwoma czarnymi paskami." wprowadza bardziej złożony wzór, który mógłby funkcjonować w jakimś systemie producenta, ale nie stanowi tu właściwego rozpoznania dla MW skalnych w ujęciu egzaminacyjnym.
W nauce do egzaminu warto zapamiętywać, że oznakowanie (w tym kolorystyka) ma przede wszystkim cel bezpieczeństwa i identyfikacji, a nie estetyki. Najlepiej utrwalać te informacje na podstawie instrukcji i kart technicznych używanych w zakładzie oraz materiałów szkoleniowych z robót strzałowych.
