Otręby powstają w przemyśle młynarskim podczas przemiału ziarna na mąkę lub kasze. Zawierają relatywnie dużo składników okrywowych, a więc więcej włókna i części mineralnych niż typowa mąka. Z punktu widzenia agrobiznesu kluczowe jest to, że są one produktem ubocznym, który trzeba racjonalnie zagospodarować.
Najczęstszy kierunek wykorzystania otrąb to przemysł paszowy. Wynika to z ich roli jako komponentu mieszanek paszowych: mogą stanowić dodatek zwiększający udział frakcji włóknistej i uzupełniający dawkę pokarmową w żywieniu zwierząt gospodarskich. W obrocie gospodarczym otręby są więc typowo kojarzone z rynkiem pasz i zaopatrzeniem gospodarstw.
Pozostałe propozycje są mniej trafne jako odpowiedź na "najczęściej":
- "spożywczym" – otręby bywają używane w żywności (np. jako dodatek błonnikowy), ale nie jest to dominujący kierunek zagospodarowania produktu ubocznego z młyna.
- "spirytusowym" – produkcja spirytusu opiera się na surowcach skrobiowych/cukrowych; otręby mogą pojawiać się w tle jako uboczny strumień surowcowy, jednak nie są typowym "najczęstszym" przeznaczeniem.
- "browarniczym" – browarnictwo kojarzy się raczej z produktem ubocznym w postaci młóta; otręby nie są charakterystycznym, głównym surowcem tej branży.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "produkt uboczny" oraz "najczęściej", zwykle chodzi o najbardziej masowy i ekonomicznie uzasadniony kierunek zbytu (tu: pasze), a nie o zastosowania niszowe.
