Wydajność produkcji w najprostszym ujęciu można liczyć jako stosunek masy gotowego produktu do zużycia surowca (często wyrażany w procentach). W tym zadaniu wszystkie wędliny mają identyczne zużycie surowca: 100 kg, więc do porównania wystarczy sprawdzić, która ma największą masę wyrobu gotowego.
Można to policzyć formalnie:
- "Wędlina drobiowa": 85/100 = 0,85 = 85%
- "Wędlina wieprzowa": 90/100 = 0,90 = 90%
- "Wędlina wołowa": 80/100 = 0,80 = 80%
Największą wydajność ma więc "Wędlina wieprzowa", bo z tej samej ilości surowca uzyskano największą masę produktu gotowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Wędlina drobiowa" – daje 85 kg z 100 kg surowca, czyli mniej niż 90 kg, więc ma niższą wydajność.
- "Wędlina wołowa" – daje 80 kg z 100 kg surowca, czyli najmniej z porównywanych, więc ma najniższą wydajność.
- "Wszystkie mają taką samą wydajność" – byłoby prawdą tylko wtedy, gdyby masa gotowego produktu była identyczna dla wszystkich. Tabela pokazuje różne wartości (85, 90, 80), więc wydajność też jest różna.
W praktyce takie porównania pomagają szybko ocenić straty (ubytki) w procesie i efektywność uzysku wyrobu gotowego z danej partii surowca.