Dodatek za wysługę lat (dodatek stażowy) jest elementem płacy pracownika, czyli składnikiem wynagrodzenia brutto. Z perspektywy ewidencji kosztów w jednostce taki składnik zwiększa koszt wynagrodzeń, dlatego właściwe jest obciążenie konta "Wynagrodzenia". Innymi słowy: jeżeli pozycja jest częścią wynagrodzenia należnego pracownikowi, klasyfikuje się ją jako koszt wynagrodzeń.
Odpowiedź "Ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia" bywa wybierana błędnie, ponieważ nazwa sugeruje szeroko pojęte koszty pracownicze. W typowym ujęciu kosztowym to konto obejmuje jednak przede wszystkim narzuty na wynagrodzenia, czyli koszty ponoszone przez pracodawcę niezależnie od tego, jakie elementy wchodzą w płacę brutto (np. składki finansowane przez pracodawcę). Dodatek stażowy nie jest narzutem – jest częścią samego wynagrodzenia.
Odpowiedź "Pozostałe koszty operacyjne" jest nieprawidłowa, bo ta grupa kosztów dotyczy zdarzeń innych niż podstawowa działalność operacyjna i nie służy do ujmowania typowych, cyklicznych kosztów zatrudnienia. Wynagrodzenia (w tym dodatki) są standardowym kosztem działalności jednostki.
Odpowiedź "Zużycie materiałów i energii" jest błędna, ponieważ dotyczy zużycia zasobów rzeczowych (materiałów, nośników energii), a nie świadczeń na rzecz pracowników. Mylenie tych kont wynika czasem z ogólnego skojarzenia "koszty rodzajowe", ale istotą jest rodzaj zasobu: praca (wynagrodzenia) vs materiały/energia.
Wskazówka egzaminacyjna: aby poprawnie klasyfikować, zadaj sobie pytanie: czy dana pozycja zwiększa kwotę brutto należną pracownikowi? Jeśli tak (premia, dodatek stażowy, dodatek funkcyjny), trafia do "Wynagrodzenia". Jeśli to koszt po stronie pracodawcy naliczany od płac (narzuty), wówczas rozważa się konto ubezpieczeń i świadczeń.
