W terapii zajęciowej plan interwencji powinien wynikać z podejścia holistycznego, czyli uwzględniać jednocześnie sferę fizyczną, psychiczną i społeczną funkcjonowania pacjenta. Dane z tabeli wskazują na chorobę Parkinsona, depresję oraz niepełnosprawność ruchową, co naturalnie kieruje analizę na ograniczenia motoryczne, obniżony nastrój i konsekwencje społeczne choroby przewlekłej.
Odpowiedź "Problemy z koordynacją ruchową, objawy depresyjne, potrzebę wsparcia społecznego" jest trafna, bo:
- Problemy z koordynacją ruchową odnoszą się do sfery fizycznej. W Parkinsonie zaburzenia kontroli ruchu i koordynacji przekładają się na trudności w czynnościach dnia codziennego, dlatego aktywności trzeba adaptować (tempo, precyzja, stabilizacja, dobór narzędzi).
- Objawy depresyjne to sfera psychiczna. Depresja może obniżać motywację, wytrwałość i gotowość do podejmowania zadań, więc terapeuta powinien planować krótsze, możliwe do osiągnięcia cele, wzmacniać poczucie sprawstwa i uważnie stopniować trudność.
- Potrzeba wsparcia społecznego dotyczy sfery społecznej. Choroba i ograniczenia ruchowe sprzyjają wycofaniu, dlatego ważne jest włączanie opiekunów/rodziny, budowanie sieci wsparcia i organizowanie aktywności podtrzymujących role społeczne.
Pozostałe odpowiedzi są gorsze z powodów merytorycznych:
- Warianty z "potrzebą rehabilitacji ruchowej" nie spełniają wymogu trzech sfer, bo rehabilitacja ruchowa nadal dotyczy sfery fizycznej (to kolejny element somatyczny), a nie społecznej.
- Warianty z "problemami z mową" wprowadzają aspekt, który nie wynika wprost z danych przedstawionych w tabeli. W planowaniu opartym na podanych informacjach priorytetem są problemy ruchowe, depresja i wsparcie społeczne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie wymienia trzy sfery (fizyczną, psychiczną i społeczną), sprawdź, czy odpowiedź zawiera dokładnie po jednym elemencie z każdej z nich, bez "podwajania" jednej domeny.
