W diagnostyce sieci wodociągowej podstawą jest porównanie pomiarów ciśnienia wykonanych w kilku punktach. Jeżeli jeden punkt wyraźnie "odstaje" od pozostałych, to najczęściej oznacza lokalny spadek ciśnienia wynikający z problemu na danym odcinku sieci lub w pobliżu punktu pomiarowego.
W przedstawionych danych:
- stacja A: 5 bar (wartość wysoka na tle pozostałych),
- stacja C: 4 bar (wartość pośrednia),
- stacja B: 3 bar (najniższa wartość w zestawieniu).
Dlatego odpowiedź "W stacji B" jest poprawna: to tam zarejestrowano najniższe ciśnienie, co w praktyce jest sygnałem do weryfikacji odcinka sieci pod kątem m.in. nieszczelności, awarii armatury (np. częściowo zamknięty zawór), niedrożności rurociągu, problemów z pracą pomp lub lokalnie zwiększonego poboru.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo:
- "W stacji A" – wskazuje punkt z najwyższym ciśnieniem w tabeli; sam wysoki odczyt nie wynika z przedstawionych danych jako anomalia wymagająca lokalizacji "problemu" w tym miejscu.
- "W stacji C" – ciśnienie 4 bar jest wartością pośrednią; nie jest to punkt o najniższym odczycie, więc nie jest najbardziej podejrzany w analizie porównawczej.
- "Nie ma problemu z siecią" – dane pokazują różnice między punktami, a w zadaniach diagnostycznych taka rozbieżność jest przesłanką do sprawdzenia odcinka odpowiadającego najniższemu ciśnieniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "najbardziej prawdopodobnego" miejsca problemu na podstawie tabeli, zwykle należy szukać odchylenia (najniższej wartości lub wyraźnego spadku względem sąsiednich punktów), a nie wartości "najbardziej imponującej".
