W treści wskazano konkretną czynność: otrzymywanie form modelowych przez upinanie materiału na manekinie albo na figurze ludzkiej. To klasyczny opis metody, w której kształt odzieży powstaje w przestrzeni (3D) – materiał jest układany, dopasowywany, formowany i dopiero później przenoszony na formy papierowe. Dlatego poprawne jest określenie modelowanie przestrzenne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "technologiczne" – odnosi się do zagadnień organizacji i sposobu wykonania wyrobu (np. kolejność operacji, dobór maszyn, wykończeń). W opisie nie ma mowy o procesie szycia ani o doborze technologii, tylko o kształtowaniu bryły na manekinie.
- "na podstawie siatki konstrukcyjnej" – siatka konstrukcyjna to punkt wyjścia konstrukcji płaskiej (2D), budowanej z pomiarów i zależności konstrukcyjnych. Upinanie na manekinie jest inną drogą: zaczyna się od materiału na formie przestrzennej, a nie od rysunku siatki.
- "na podstawie formy konstrukcyjnej" – praca na bazowej formie (np. podstawowej) również jest metodą płaską: modyfikuje się istniejące formy przez cięcia, rozszerzenia i modelowanie na papierze. W pytaniu kluczowe jest, że forma powstaje przez układanie materiału na manekinie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa typu "manekin", "upinanie", "drapowanie", "układanie materiału na sylwetce", zwykle chodzi o metodę przestrzenną. Gdy pojawia się "siatka", "konstrukcja", "pomiary", "forma bazowa" – częściej o metody płaskie.
