KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 29.
Które oznaczenie odpowiada formatowi czasopisma o wymiarach 250 x 350 mm?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Format B4 w standardzie ISO 216 ma wymiary nominalne 250 × 353 mm, więc odpowiada publikacji o boku 250 mm i drugim wymiarze bliskim 350 mm. Pozostałe opcje mają wyraźnie inne gabaryty: A4 jest mniejszy, A3 większy w szeregu A, a B3 jest znacznie większy od B4.

Pełne wyjaśnienie:

W poligrafii oznaczenia A i B odnoszą się do znormalizowanych formatów papieru (najczęściej wg ISO 216). W praktyce egzaminacyjnej i produkcyjnej ważna jest umiejętność szybkiego rozpoznania, czy podane wymiary odpowiadają formatowi z szeregu A czy B oraz jaki to numer.

Dlaczego poprawne jest B4?
Format B4 ma wymiary nominalne 250 × 353 mm. W pytaniu podano 250 × 350 mm, co jest wymiarem bardzo zbliżonym do B4 (różnica dotyczy drugiego boku). W zadaniach testowych zwykle chodzi o przypisanie do najbliższego standardowego formatu z podanych odpowiedzi, a jedyną sensowną parą z wymiarem 250 mm w szeregu B jest właśnie B4.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • A4 – to format znacznie mniejszy (kojarzony z dokumentami biurowymi). Nie pasuje ani do 250 mm, ani do około 350 mm w drugim wymiarze.
  • A3 – jest większy od A4 (podwojenie powierzchni A4). Ma inny zestaw wymiarów i nie odpowiada parze 250 × 350 mm.
  • B3 – to format z szeregu B, ale większy od B4. Jeśli ktoś kieruje się tylko literą "B" i ignoruje numer, może błędnie wskazać B3; jednak wymiary B3 są wyraźnie większe niż podane w pytaniu.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz wymiar 250 mm jako jeden z boków, najpierw sprawdź formaty z szeregu B (B4 ma 250 mm), a dopiero potem porównuj drugi wymiar, żeby odróżnić B4 od większych formatów (np. B3).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Format B4 to znormalizowany rozmiar papieru z serii B (ISO 216), o wymiarach nominalnych 250 × 353 mm. W poligrafii bywa używany m.in. jako format wydawniczy (np. wybrane czasopisma, wkładki) lub jako format pośredni w planowaniu użytków i impozycji.
Najprościej porównać charakterystyczne liczby: w serii A często pojawiają się wymiary 210, 297, 420, 594 mm, a w serii B m.in. 250, 353, 500, 707 mm. Jeśli jeden bok to 250 mm, zwykle wskazuje to na serię B (np. B4).
W testach spotyka się zaokrąglenia lub skrócone wymiary publikacji (np. po obcięciu, z tolerancją, albo jako wartość "około"). Najbliższym standardowym formatem z podanych odpowiedzi jest wtedy B4 (250 × 353 mm), a pozostałe formaty są wyraźnie mniejsze lub większe.
A4 i A3 należą do serii A (ISO 216). A4 jest formatem "biurowym", a A3 to jego większa wersja (większa powierzchnia, inne boki). Jeśli w zadaniu pojawia się 250 mm jako bok, to nie pasuje do typowych wartości dla A4/A3, więc warto sprawdzić serię B.
B3 jest formatem większym od B4. Jeśli jeden bok ma 250 mm, to wskazuje na B4; w B3 pojawiają się większe wartości (np. około 500 mm w jednym z boków). W praktyce porównuj oba boki, nie tylko literę i numer formatu.
Nie zawsze. Format czasopisma może oznaczać format netto po obcięciu (trim size), a arkusz papieru może być większy (na spady, pasery, oprawę, użytki). Jednak w zadaniach testowych często chodzi o rozpoznanie standardowego formatu docelowego na podstawie wymiarów publikacji.
Najczęstsze pomyłki to: wybór "A4 z przyzwyczajenia", mylenie serii A z B, oraz sprawdzanie tylko jednego wymiaru zamiast pary. Warto mieć w pamięci 2–3 punkty odniesienia: A4 (210×297), B4 (250×353) i B5 (176×250).
Pomaga skojarzenie: w serii B pojawiają się "okrąglejsze" wartości jak 250 i 500. Możesz też zapamiętać ciąg: B5 ma 176 × 250 mm, więc kolejny większy (B4) zachowuje 250 mm jako krótszy bok, a drugi rośnie do ok. 353 mm.
Na etapie planowania produktu (format wydawniczy) i technologii (impozycja, liczba użytków na arkuszu, dobór papieru). Znajomość formatów ISO ułatwia komunikację z klientem i kontrolę kosztów, bo łatwiej przewidzieć odpady i wykorzystanie arkusza.
Tak, czasem występują też formaty niestandardowe (wydawnicze) lub seria C (koperty), ale najczęściej bazą są serie A i B. Dlatego warto znać przynajmniej A0–A5 oraz B0–B5 i umieć rozpoznać je po charakterystycznych wymiarach.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 55% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • ISO 216:2007, "Writing paper and certain classes of printed matter — Trimmed sizes — A and B series" (tabela wymiarów serii B, w tym B4 = 250×353 mm)
  • Wikipedia (EN) – "ISO 216" (sekcja z tabelą formatów B, wpis B4): https://en.wikipedia.org/wiki/ISO_216 (dostęp: 2026-02-18)
  • Wikipedia (PL) – "Format papieru" (tabela formatów wg ISO 216, w tym B4): https://pl.wikipedia.org/wiki/Format_papieru (dostęp: 2026-02-18)

Materiały:

  • Tabela formatów ISO 216 (A, B, C) stosowana w pracowni DTP/poligrafii
  • Materiały dydaktyczne z podstaw poligrafii: formaty netto/brutto i formaty arkuszy
  • Przykładowe specyfikacje wydawnicze (format czasopisma, spady, użytki) używane w ćwiczeniach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego