W zapisie pasowania pierwsza część (np. H7) dotyczy otworu, a druga (np. h6) dotyczy wałka. W typowym układzie otworu bazowego litera H oznacza, że dolna odchyłka otworu jest równa 0, czyli pole tolerancji otworu zaczyna się od wymiaru nominalnego i "idzie w górę".
O tym, czy połączenie będzie luzowe, przejściowe czy ścisłe (wciskowe), rozstrzyga przede wszystkim położenie pola tolerancji wałka względem zera:
- h – górna odchyłka wałka wynosi 0, więc wałek nie przekracza nominalu. Przy otworze H minimalnie można uzyskać brak wcisku, a typowo występuje luz (pasowanie luzowe).
- f – pole tolerancji wałka jest przesunięte poniżej zera, czyli wałek jest "mniejszy" od nominalu. W połączeniu z otworem H daje to pasowanie luzowe (zwykle większy luz niż dla h).
- s – pole tolerancji wałka jest przesunięte powyżej zera, ale niezbyt wysoko; w zależności od klas IT i konkretnego wymiaru nominalnego może wystąpić zarówno niewielki luz, jak i niewielki wcisk, dlatego klasyfikuje się je jako pasowanie przejściowe.
- u – pole tolerancji wałka jest przesunięte wyraźnie powyżej zera, co sprzyja wystąpieniu wcisku w układzie z otworem H; takie połączenie zalicza się do pasowań ścisłych/wciskowych.
Dlatego przyporządkowanie: H7/h6 – luzujące, H8/f7 – luzujące, H7/s6 – przejściowe, H8/u7 – ścisłe jest spójne z zasadą interpretacji liter odchyłek podstawowych dla wałka w układzie otworu bazowego.
Pozostałe zestawy odpowiedzi są błędne, bo mylą typowe skutki przesunięcia pola tolerancji wałka: przypisują f do pasowań ścisłych (choć zwykle zwiększa luz), traktują u jako luzowe (mimo że sprzyja wciskowi) albo zmieniają klasyfikację h na przejściową/ścisłą bez podstaw w położeniu pola tolerancji.
