Skala Barthel (Barthel Index) to narzędzie oceniające samodzielność pacjenta w podstawowych czynnościach dnia codziennego (ADL). W praktyce opiekuna medycznego i zespołu opiekuńczo-terapeutycznego pomaga określić, jakiego zakresu pomocy pacjent wymaga przy samoobsłudze i poruszaniu się.
W Barthel ocenia się typowe obszary ADL, takie jak m.in.: jedzenie, przemieszczanie się/transfer (np. z łóżka na krzesło), korzystanie z toalety i związane z tym elementy, a także kontrolę zwieraczy (funkcji fizjologicznych). Dlatego odpowiedź "Jedzenie, przenoszenie się, kontrola funkcji fizjologicznych" pasuje do zakresu skali Barthel: wszystkie trzy elementy są klasycznymi składowymi ADL ocenianymi w tym narzędziu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Czytanie, pisanie, liczenie" – to umiejętności szkolne i elementy funkcji poznawczych, a nie podstawowe czynności samoobsługowe. Skala Barthel nie jest testem edukacyjnym ani neuropsychologicznym.
- "Przygotowywanie posiłków, sprzątanie, pranie" – to czynności bardziej złożone, typowe dla IADL (instrumentalne czynności życia codziennego), a nie podstawowe ADL będące rdzeniem Barthel.
- "Rozwiązywanie problemów, komunikacja interpersonalna, zarządzanie czasem" – to kompetencje społeczne i wykonawcze. Mogą wpływać na funkcjonowanie pacjenta, ale nie są bezpośrednimi kategoriami ocenianymi w skali Barthel.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się Barthel, myśl o "samoobsłudze i mobilności" (karmienie, higiena, ubieranie, toaleta, transfer, chodzenie/schody) oraz o tym, czy pacjent potrzebuje pomocy, nadzoru czy jest samodzielny.
