Przy objawach odwodnienia pierwszym, najbardziej bezpośrednim działaniem opiekuńczym jest zwiększenie podaży płynów (najczęściej doustnie), ponieważ istotą problemu jest niedobór wody w organizmie. W warunkach pracy opiekuna medycznego oznacza to praktycznie: częstsze podawanie płynów małymi porcjami, zachęcanie do picia oraz obserwację, czy pacjent toleruje płyny i czy nie występują objawy, które wymagałyby pilnej konsultacji z personelem uprawnionym.
Odpowiedź "Zasugerować pacjentowi, aby zaczął jeść więcej posiłków bogatych w białko." jest błędna, bo białko nie uzupełnia deficytu płynów. Zwiększanie białka może być ważne w niedożywieniu, ale nie jest pierwszą reakcją na odwodnienie i nie poprawi szybko nawodnienia.
Odpowiedź "Zasugerować pacjentowi, aby zaczął ćwiczyć więcej." jest nieprawidłowa, ponieważ wysiłek fizyczny może zwiększać utratę wody (pot) i nasilać objawy, a pacjent odwodniony bywa osłabiony i narażony na upadki.
Odpowiedź "Zmienić dietę pacjenta na bardziej kaloryczną." również nie odpowiada na główny problem. Większa kaloryczność diety nie zastępuje płynów, a u niektórych pacjentów może dodatkowo obciążać przewód pokarmowy. W praktyce dieta ma znaczenie uzupełniające, natomiast w pierwszej kolejności należy zadbać o nawodnienie i monitorowanie stanu pacjenta.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi "co zrobić jako pierwsze?", wybieraj działanie, które najszybciej i najbardziej bezpośrednio usuwa przyczynę problemu (tu: deficyt płynów), a nie działania ogólne dotyczące żywienia czy aktywności.
