Wynik uzyskany glukometrem jest elementem obserwacji stanu pacjenta. Niezależnie od tego, czy wartość jest prawidłowa czy nie, powinna zostać udokumentowana w dokumentacji medycznej pacjenta. Taki wpis zapewnia ciągłość informacji: inni członkowie zespołu (pielęgniarka, lekarz) mogą odczytać wynik, porównać go z wcześniejszymi i kolejnymi pomiarami oraz podjąć właściwe decyzje.
Dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna?
Wpis do dokumentacji medycznej oznacza, że wynik jest trwały, możliwy do zweryfikowania i dostępny w miejscu przeznaczonym do zapisu danych klinicznych. W praktyce poprawny zapis obejmuje zwykle: datę i godzinę, wartość pomiaru, ewentualne warunki (np. na czczo/przygodny) oraz podpis osoby wykonującej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Zanotuj wynik na kartce papieru i przekaż pielęgniarce – przekazanie informacji jest ważne, ale luźna kartka jest nietrwała, może zaginąć i nie stanowi oficjalnej dokumentacji pacjenta. Informacja bez wpisu może nie zostać odtworzona później.
- Nie ma potrzeby dokumentować tego wyniku, ponieważ jest w normie – to błąd logiczny. W opiece liczy się także potwierdzenie stanu prawidłowego oraz możliwość analizy trendu. Brak wpisu tworzy "lukę" w obserwacji.
- Zanotuj wynik w swoim notatniku – notatnik prywatny nie jest dokumentacją pacjenta, nie zapewnia dostępu innym osobom uprawnionym i nie gwarantuje właściwej archiwizacji.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać zasadę: pomiary i obserwacje dotyczące pacjenta zapisujemy w dokumentacji pacjenta, a nie w notatkach prywatnych. Przekaz ustny może być dodatkiem, ale nie zastępuje wpisu.
