W protezach kończyny górnej kluczowe jest rozróżnienie między protezami biernymi (kosmetycznymi) a protezami czynnymi. Proteza kosmetyczna ramienia ma przede wszystkim odtwarzać wygląd i w ograniczonym zakresie umożliwiać podparcie lub stabilizację przedmiotów. Z tego powodu zwykle nie posiada układów napędowych, a jej elementy (np. przeguby, końcówki) są ustawiane w pożądanej pozycji i blokowane mechanicznie w sposób prosty.
Odpowiedź "zdrowej ręki" pasuje do takiej konstrukcji: użytkownik drugą, sprawną kończyną ustawia przegub/końcówkę i aktywuje blokadę (np. dźwignią, przyciskiem lub innym ręcznym mechanizmem). W praktyce jest to logiczne dla protezy biernej, ponieważ nie wymaga żadnych dodatkowych źródeł energii ani złożonego sterowania.
Pozostałe odpowiedzi opisują rozwiązania typowe dla innych grup protez:
- "linek sterujących" – linki i cięgna są charakterystyczne dla protez mechanicznych czynnych, w których ruchy tułowia lub obręczy barkowej przekładają się na pracę chwytaka albo mechanizmu. W protezie kosmetycznej nie jest to standardowy sposób obsługi przegubów.
- "szelki ósemkowej" – szelki (w tym układy ósemkowe) pełnią funkcję zawieszenia i/lub elementu umożliwiającego sterowanie linkowe w protezach mechanicznych. Sama obecność szelek nie oznacza jeszcze sposobu ustawiania przegubów w protezie biernej.
- "zasilania zewnętrznego" – zasilanie (akumulator, energia elektryczna) dotyczy protez aktywnych, np. z napędem elektrycznym. Proteza kosmetyczna z definicji nie opiera działania na zasilaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pada określenie "kosmetyczna", w pierwszej kolejności rozważ rozwiązania ręczne/bierne. Jeżeli pojawiają się linki, szelki jako element sterowania lub zasilanie, to zwykle dotyczy to protez o wyższym stopniu funkcjonalności (czynnych).
