W edukacji dotyczącej czynności higienicznych i pielęgnacyjnych "skomplikowanie" zwykle rośnie wtedy, gdy pacjent ma jednocześnie bariery poznawcze (mało wie i wymaga wyjaśniania podstaw) oraz bariery wykonawcze (ma ograniczenia fizyczne utrudniające zastosowanie instruktażu w praktyce). W takiej sytuacji opiekun medyczny musi łączyć kilka strategii: prosty przekaz, wielokrotne powtórzenia, demonstrację, ćwiczenia z asystą oraz dostosowanie zakresu samoopieki do realnych możliwości.
Odpowiedź "Pacjent C" jest poprawna, ponieważ w tabeli ma niski poziom wiedzy o higienie i niskie możliwości fizyczne. To oznacza, że edukacja wymaga nie tylko przekazania informacji od podstaw, ale też zaplanowania, jak pacjent ma wykonywać czynności mimo ograniczeń (np. podział czynności na etapy, częstsze przerwy, dobór pozycji i przyborów, większy udział asekuracji). Nawet jeśli umiejętności są ocenione jako wysokie, ograniczenia fizyczne mogą utrudniać samodzielne wykonanie i utrwalenie zaleceń.
Odpowiedź "Pacjent A" jest nieprawidłowa, bo mimo niskich umiejętności praktycznych pacjent ma wysoką wiedzę i średnie możliwości fizyczne. W praktyce łatwiej jest uczyć techniki i nawyku (trening umiejętności) osobę, która rozumie cel i zasady higieny oraz jest w stanie fizycznie ćwiczyć, niż osobę z jednoczesnym deficytem wiedzy i sprawności.
Odpowiedź "Pacjent B" jest nieprawidłowa, ponieważ ma wysokie możliwości fizyczne i co najmniej średnią wiedzę oraz umiejętności. Taki profil sprzyja edukacji: pacjent może ćwiczyć czynności, a instruktaż ma charakter głównie porządkujący i utrwalający.
Odpowiedź "Wszyscy pacjenci wymagają takiego samego poziomu edukacji" jest nieprawidłowa, ponieważ edukację zawsze indywidualizuje się do deficytów pacjenta. Inny będzie zakres i metoda nauczania u osoby sprawnej fizycznie, a inny u osoby z ograniczeniami ruchowymi i niską wiedzą, gdzie potrzebny jest większy udział pokazów, wsparcia i kontroli wykonania.
Wskazówka egzaminacyjna: porównując osoby z tabeli, patrz łącznie na trzy obszary: wiedzę (rozumienie), możliwości fizyczne (wykonanie) i umiejętności (nawyk/technika). Najtrudniej uczyć, gdy problem dotyczy więcej niż jednego obszaru naraz.
