W densytometrii kostnej (DXA) obecność elementów metalicznych, takich jak biżuteria, może powodować artefakty widoczne na obrazie jako cień lub obszar o nienaturalnie zmienionej gęstości. Taki artefakt może wpływać na analizę obszaru zainteresowania i w konsekwencji prowadzić do zaniżenia lub zawyżenia wyliczanych parametrów (np. gęstości mineralnej kości), czyli do wyniku niewiarygodnego diagnostycznie.
Dlatego właściwym działaniem jest: poprosić pacjenta o usunięcie biżuterii (źródła artefaktu) oraz powtórzyć badanie lub co najmniej tę część akwizycji, której dotyczy zakłócenie. To postępowanie realizuje podstawową zasadę jakości w pracowni: do interpretacji powinien trafić obraz spełniający wymagania jakościowe.
- Odpowiedź "Zignorujesz problem i wyślesz obraz do lekarza." jest błędna, bo przenosi na etap opisu problem, który powinien być rozwiązany wcześniej. Artefakt może utrudnić lub uniemożliwić rzetelną ocenę i zwiększa ryzyko błędnej decyzji klinicznej.
- Odpowiedź "Usuniesz obraz i nie poinformujesz o tym pacjenta." jest nieprawidłowa z punktu widzenia organizacji procesu i komunikacji z pacjentem. W praktyce należy działać transparentnie: wyjaśnić przyczynę konieczności powtórzenia i dążyć do uzyskania poprawnego badania.
- Odpowiedź "Zapiszesz obraz w archiwum i nie podejmiesz żadnych działań." także jest błędna, ponieważ sama archiwizacja nie koryguje wady jakościowej. Utrwalasz materiał obarczony zakłóceniem, który może wprowadzić w błąd lub wymagać ponownego wzywania pacjenta.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o artefakcie pochodzącym od przedmiotu pacjenta (metal, biżuteria, element garderoby), najczęściej poprawna jest odpowiedź obejmująca eliminację źródła artefaktu i powtórzenie/ponowne wykonanie badania w celu uzyskania wiarygodnego wyniku.
