W tabeli podano stan zdrowia pacjentów oraz zalecenia zespołu. Kryterium "najbardziej złożonego planu leczenia" można w tym zadaniu odczytać jako największy zakres działań, czyli konieczność zastosowania więcej niż jednego rodzaju postępowania.
Odpowiedź "Michał Wiśniewski" jest właściwa, ponieważ jako jedyny ma jednocześnie zalecenie masaży relaksacyjnego i terapeutycznego. To zwykle oznacza potrzebę połączenia celów: z jednej strony obniżenia napięcia i poprawy samopoczucia (komponent relaksacyjny), z drugiej strony pracy bardziej ukierunkowanej na dolegliwości i funkcję (komponent terapeutyczny). Taki plan może wymagać dobrania technik, intensywności oraz kolejności zabiegów, a także oceny reakcji pacjenta na oba typy oddziaływań.
Odpowiedź "Jan Kowalski" jest mniej trafna, bo ma wyłącznie zalecenie masażu relaksacyjnego – plan jest jednorodny (jeden kierunek działania). Odpowiedź "Anna Nowak" również wskazuje tylko jeden typ oddziaływania (masaż terapeutyczny), więc mimo że problem (ból pleców) może być istotny, w ramach danych z tabeli nie ma tu złożenia metod.
Odpowiedź "Wszyscy pacjenci wymagają takiego samego planu leczenia" jest błędna, bo zalecenia wyraźnie się różnią: dwóch pacjentów ma pojedyncze zalecenie, a jeden zalecenie łączone. Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa łączące typu "i", bo często oznaczają większy zakres interwencji i bardziej rozbudowany plan zabiegowy.
