Poślizgnięcie i uraz stawu kolanowego po upadku traktuje się jako sytuację potencjalnie groźną, ponieważ bez oceny medycznej nie da się pewnie wykluczyć m.in. złamania, uszkodzenia więzadeł, przemieszczeń czy krwawienia wewnętrznego w obrębie stawu.
Dlatego prawidłowym działaniem jest unieruchomienie kończyny w pozycji zastanej i wezwanie pogotowia ratunkowego. Unieruchomienie ogranicza ból i ryzyko dalszych uszkodzeń, a wezwanie ZRM zapewnia kwalifikowaną ocenę stanu i bezpieczny transport.
Odpowiedź "Posadzić pacjenta na krześle i unieruchomić kolano." jest ryzykowna, bo sadzanie wymaga zmiany pozycji i często powoduje ruch w stawie. W urazie po upadku lepiej ograniczyć przemieszczanie do minimum.
Odpowiedzi z samodzielnym przewozem ("Unieruchomić kończynę i samodzielnie przewieźć…" oraz "…poruszanie palcami stopy i samodzielnie przewieźć…") są nieprawidłowe w realiach pracy opiekuna medycznego: transport bez kwalifikowanej oceny może pogorszyć uraz, a dodatkowe polecanie ruchów może zwiększać ból i destabilizować kończynę.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: po upadku + podejrzenie urazu kończyny = unieruchomienie, nie ruszać, wezwać wykwalifikowaną pomoc. To łączy pierwszą pomoc z bezpieczeństwem pacjenta i zakresem kompetencji opiekuna medycznego.
