Przy dużych zniekształceniach tułowia oraz stosowaniu zaopatrzenia ortopedycznego (np. gorsetu lub ortezy) celem doboru ubioru "maskującego" jest zmniejszenie widoczności zarysów konstrukcji oraz uniknięcie podkreślania asymetrii sylwetki. Najczęściej osiąga się to przez połączenie dwóch cech: wzoru i luźności materiału.
Odpowiedź "z materiałów wzorzystych i luźnych." jest właściwa, ponieważ:
- Wzór (np. print, drobna krata) wprowadza "szum" wizualny, który rozprasza uwagę i utrudnia zauważenie linii oraz wypukłości wynikających z ortezy.
- Luźniejszy krój nie przylega do ciała, więc nie "odrysowuje" krawędzi, zapięć czy usztywnień zaopatrzenia. Zmniejsza też ryzyko punktowego ucisku i dyskomfortu.
Pozostałe propozycje są niekorzystne w kontekście maskowania:
- "z materiałów jasnych i przejrzystych." – jasne i półprzezroczyste tkaniny zwykle uwidaczniają to, co znajduje się pod spodem (linie, zapięcia, różnice grubości), a dodatkowo podkreślają cienie i nierówności.
- "z głębokim dekoltem o prostym kroju." – głęboki dekolt nie pomaga w ukryciu elementów na tułowiu, a prosty, często bardziej dopasowany krój może eksponować asymetrię i obrys ortezy.
- "z golfem i obcisłe." – odzież obcisła z definicji przylega do ciała, więc najłatwiej pokazuje kształt i krawędzie zaopatrzenia; golf może dodatkowo zwracać uwagę na górną część tułowia, ale kluczowy problem stanowi tu obcisłość.
W praktyce, poza wyglądem, warto pamiętać o komforcie: szwy, sztywne tkaniny i zbyt ciasne ubrania mogą powodować otarcia i przegrzewanie. Najbezpieczniej wybierać ubrania nieprześwitujące, o nieco większym rozmiarze, z miękkich materiałów i bez twardych elementów w miejscach kontaktu z ortezą.
