W opiece nad osobą chorą i niesamodzielną czynności higieniczne planuje się tak, aby były bezpieczne i możliwie komfortowe. Kąpiel w wannie oznacza zwykle zmianę pozycji ciała, wysiłek związany z przeniesieniem/asekuracją, wpływ ciepłej wody na krążenie oraz ryzyko poślizgnięcia. Po posiłku organizm jest zajęty trawieniem, a u części pacjentów łatwiej wtedy o nudności, cofanie treści pokarmowej, wymioty czy złe samopoczucie.
Dlatego praktycznie stosuje się zasadę zachowania odpowiedniego odstępu między jedzeniem a kąpielą w wannie. Odpowiedź "16.00." wynika z przyjęcia bezpiecznego odstępu 2 godzin po obiedzie zjedzonym o 14.00. Taki margines czasu zmniejsza ryzyko dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz sprzyja lepszej tolerancji ciepła i wysiłku związanego z kąpielą.
Dlaczego pozostałe godziny są nieprawidłowe?
- "14.30." oznacza tylko 30 minut po posiłku. To zwykle zbyt krótko jak na kąpiel w wannie i może nasilać dyskomfort lub prowokować nudności.
- "15.00." (1 godzina po posiłku) nadal bywa zbyt wcześnie, zwłaszcza u pacjentów osłabionych, leżących, z refluksem, po udarze lub z problemami krążeniowymi.
- "15.30." (1,5 godziny po posiłku) to kompromis, ale w standardowym ujęciu egzaminacyjnym wciąż nie zapewnia takiego bezpieczeństwa jak pełne 2 godziny.
W praktyce opiekun medyczny powinien dodatkowo ocenić stan pacjenta (samopoczucie, nudności, zawroty głowy), poinformować o przebiegu czynności, zadbać o asekurację i warunki w łazience oraz dostosować plan do zaleceń zespołu terapeutycznego i procedur miejsca pracy.
