Wyciąg bezpośredni (trakcja) na kończynie dolnej ma za zadanie utrzymać określone ustawienie kończyny i stałe działanie siły pociągowej. W praktyce oznacza to, że ruchy pacjentki i zmiany pozycji, szczególnie wymagające siadania lub transferu, mogą:
- zaburzyć ustawienie trakcji (zmienić kierunek/warunki działania siły),
- spowodować nasilenie bólu,
- zwiększyć ryzyko pogorszenia stabilizacji lub innych powikłań wynikających z nieprawidłowego ułożenia.
Z tego powodu, gdy pacjentka musi się wypróżnić, preferuje się rozwiązanie, które nie wymaga wstawania, sadzania ani przewożenia. Odpowiedź "podać jej basen do łóżka" spełnia te warunki: pozwala zaspokoić potrzebę fizjologiczną przy minimalnym przemieszczeniu pacjentki i bez niepotrzebnego obciążenia kończyny w wyciągu.
Pozostałe propozycje są mniej właściwe w tej sytuacji, ponieważ wymagają większej zmiany pozycji lub transferu:
- "Zawieźć ją do łazienki na wózku leżącym" nadal oznacza istotne przemieszczanie pacjentki, zmianę środowiska i ryzyko utraty prawidłowego ułożenia kończyny.
- "Posadzić ją na krześle sanitarnym przy łóżku" wymaga siadania i przeniesienia ciężaru ciała; przy trakcji może to być niewskazane lub wymagać decyzji personelu medycznego i asekuracji.
- "Zawieźć ją do łazienki na wózku inwalidzkim" jest szczególnie nieadekwatne, bo zakłada pozycję siedzącą i większą aktywność pacjentki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się unieruchomienie/wyciąg, szukaj odpowiedzi minimalizującej transfer i zmianę pozycji, a jednocześnie zapewniającej godność, higienę i bezpieczeństwo (osłona, podkład, rękawiczki, higiena krocza po czynności).
