U osoby w podeszłym wieku z zaburzeniami równowagi podstawowym celem podczas wykonywania kąpieli jest minimalizacja ryzyka upadku oraz zapewnienie pacjentce stabilnej pozycji przez cały czas trwania czynności higienicznych. Balkonik wskazuje, że pacjentka ma istotne trudności w utrzymaniu równowagi w pozycji stojącej i potrzebuje stałego podparcia podczas chodzenia.
Odpowiedź "na siedząco, w kabinie prysznicowej." jest właściwa, ponieważ pozycja siedząca ogranicza chwianie się, zmniejsza konieczność przenoszenia ciężaru ciała i wykonywania zwrotów na śliskiej powierzchni. W praktyce ułatwia to także opiekunowi asekurację (bliższy kontakt, mniejsze ryzyko nagłego osunięcia się pacjentki) oraz pozwala prowadzić mycie etapami, z zachowaniem komfortu i poczucia bezpieczeństwa.
Odpowiedź "na stojąco, w kabinie prysznicowej." jest mniej bezpieczna: wymaga długotrwałego stania, utrzymania równowagi w zmiennych warunkach (woda, mydło) i często podnoszenia rąk oraz skrętów tułowia, co u osób starszych nasila niestabilność. Nawet przy uchwytach ryzyko potknięcia i poślizgnięcia pozostaje duże.
Obie odpowiedzi z wanną ("wypełnionej wodą minimum/maksimum do ¾ jej wysokości") są problematyczne z perspektywy bezpieczeństwa. Wejście do wanny i wyjście z niej to czynności o wysokim ryzyku upadku (przekraczanie wysokiej krawędzi, mokre podłoże, konieczność przenoszenia ciężaru ciała). Dodatkowo głęboka woda i ograniczona możliwość szybkiej zmiany pozycji zwiększają zagrożenie poślizgnięcia oraz trudności w ewentualnej pomocy. W praktyce częściej wybiera się rozwiązania ograniczające transfery i zapewniające stabilne podparcie, czyli prysznic na siedząco.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się zaburzenia równowagi, myśl przede wszystkim o stabilizacji pozycji (siedzenie), ograniczeniu śliskich powierzchni i zmniejszeniu liczby ryzykownych transferów (np. do wanny).
