W osteoporozie dochodzi do obniżenia wytrzymałości kości, co zwiększa ryzyko złamań nawet przy niewielkim urazie. Dlatego masaż nie jest automatycznie zakazany, ale wymaga modyfikacji i świadomej oceny ryzyka.
Stwierdzenie "Masaż może być wykonywany, ale z umiarkowanym naciskiem i po konsultacji z lekarzem" jest uzasadnione, ponieważ masażysta powinien:
- stosować techniki łagodne i kontrolowane,
- unikać silnych ucisków, gwałtownych chwytów oraz technik, które mogą działać jak bodziec urazowy,
- zwracać uwagę na lokalizację dolegliwości i ewentualne deformacje/bolesność,
- przerwać zabieg, jeśli pojawi się ból o charakterze ostrym lub narastającym.
Twierdzenie o wykonywaniu masażu "z dużą siłą, aby pobudzić wzrost kości" jest błędne: celem masażu nie jest mechaniczne "wzmacnianie kości", a nadmierna siła zwiększa ryzyko urazu. Również zdanie, że masażu "należy unikać, ponieważ może spowodować złamania", jest zbyt kategoryczne: ryzyko istnieje, ale przy prawidłowej kwalifikacji i modyfikacji techniki część pacjentów może bezpiecznie korzystać z zabiegów. Natomiast stwierdzenie, że "rodzaj masażu nie ma znaczenia", jest nieprawdziwe, bo dobór metod (siła, tempo, techniki) bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo.
Egzaminacyjnie warto zapamiętać zasadę: w stanach zwiększonej kruchości tkanek wybiera się rozwiązania najbezpieczniejsze i w razie wątpliwości opiera się decyzję o konsultację medyczną oraz dokładny wywiad.