W terapii zajęciowej dobór zajęć powinien odpowiadać na realne potrzeby pacjenta i kompensować ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia. U osoby czasowo unieruchomionej (np. z powodu złamań kończyn dolnych) typowe formy aktywności ruchowej są ograniczone, co często prowadzi do nudy, spadku nastroju i poczucia bezczynności.
Propozycja czytania literatury przyrodniczej i przygodowej jest przykładem aktywności zastępczej: pacjent podejmuje działanie możliwe w aktualnych warunkach (zajęcie umysłu, przeżywanie przygody, poszerzanie wiedzy), dzięki czemu utrzymuje rytm dnia i poczucie sprawczości. Z tego powodu poprawna jest odpowiedź "aktywności."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "afiliacji." dotyczy potrzeby przynależności i kontaktu z innymi. Sam dobór książek nie jest nastawiony na relacje społeczne (to raczej aktywność indywidualna), chyba że w zadaniu pojawiłby się wyraźny element wspólnego czytania, dyskusji w grupie lub spotkań klubu książki.
- "uznania." odnosi się do prestiżu, szacunku, sukcesu i docenienia przez innych. Czytanie może wspierać samoocenę pośrednio, ale w opisie kluczowy jest cel zastąpienia ograniczonej aktywności, a nie zdobywanie pochwał czy statusu.
- "bezpieczeństwa." wiąże się z redukcją zagrożenia, stabilnością i ochroną. Przy złamaniach kończyn dolnych potrzeba bezpieczeństwa może być ważna, jednak literatura przygodowa/przyrodnicza nie jest typową interwencją służącą zapewnieniu bezpieczeństwa (tu bardziej pasowałyby działania informacyjne, organizacja otoczenia, asekuracja, instruktaż).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij funkcję zaproponowanej aktywności (co ma kompensować: ruch, kontakt społeczny, stres, brak informacji), a dopiero potem dopasuj ją do kategorii potrzeb.
