Za paliwo o najmniejszej emisji gazów cieplarnianych w typowym, szkolnym ujęciu uznaje się wodór, ponieważ podczas jego wykorzystania w pojeździe nie zachodzi klasyczne spalanie węgla do CO2. W praktyce napęd wodorowy najczęściej kojarzy się z ogniwem paliwowym, gdzie wodór reaguje z tlenem, a produktem jest woda (para wodna), dzięki czemu brak jest emisji CO2 z pojazdu w trakcie jazdy.
Dlaczego pozostałe paliwa nie są najlepszym wyborem w kontekście gazów cieplarnianych?
- Olej napędowy jest paliwem węglowodorowym. Podczas spalania w silniku wysokoprężnym węgiel zawarty w paliwie utlenia się do CO2, co bezpośrednio zwiększa emisję gazów cieplarnianych.
- Wysokooktanowa benzyna również jest mieszaniną węglowodorów. Wyższa liczba oktanowa nie oznacza "braku CO2" – nadal spalanie prowadzi do powstawania CO2, bo paliwo zawiera węgiel.
- Propan-butan (LPG) może dawać niższą emisję CO2 w przeliczeniu na jednostkę energii niż część paliw ciekłych, ale nadal jest paliwem kopalnym i jego spalanie wytwarza CO2. Zatem nie będzie miało mniejszej emisji niż wodór w ujęciu emisji z pojazdu.
Warto pamiętać o częstym "haczyku" interpretacyjnym: współcześnie emisje coraz częściej ocenia się w całym cyklu życia paliwa/energii (np. od wytworzenia do użycia). Wtedy wodór może być bardzo niskoemisyjny albo wysokoemisyjny zależnie od metody produkcji. Jednak w pytaniach testowych zwykle chodzi o emisję podczas eksploatacji pojazdu, gdzie wodór nie powoduje emisji CO2 z układu wydechowego.
