KWALIFIKACJA EKA5 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 11.
Pan Adam rozpoczął pracę na podstawie umowy o pracę 01.06.2013 r. tj. w sobotę. Pracodawca miał obowiązek zgłosić tego pracownika do ubezpieczeń społecznych najpóźniej do dnia
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Termin zgłoszenia do ubezpieczeń wynosi 7 dni od powstania obowiązku, a przy liczeniu terminu w dniach nie uwzględnia się dnia zdarzenia.
Start pracy: 01.06.2013, więc liczymy od 02.06 jako dzień 1; dzień 7 wypada 08.06.2013, dlatego to jest data graniczna.

Pełne wyjaśnienie:

Obowiązek zgłoszenia pracownika do ubezpieczeń powstaje od dnia rozpoczęcia pracy. Przepisy przewidują termin 7 dni na dokonanie zgłoszenia. Kluczowe jest poprawne policzenie biegu terminu w dniach.

Jeżeli termin jest określony w dniach, to nie wlicza się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie rozpoczynające bieg terminu. Zdarzeniem jest tu rozpoczęcie pracy 01.06.2013 r. (sobota), więc pierwszym dniem liczenia jest 02.06.2013 r.

Liczymy kolejne dni kalendarzowe:

  • 02.06 – dzień 1
  • 03.06 – dzień 2
  • 04.06 – dzień 3
  • 05.06 – dzień 4
  • 06.06 – dzień 5
  • 07.06 – dzień 6
  • 08.06 – dzień 7

Zatem najpóźniejszym dniem na zgłoszenie jest 08.06.2013 r.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe? Data 01.07.2013 r. ignoruje ustawowy termin 7 dni i sugeruje błędną praktykę "do końca miesiąca". Data 10.06.2013 r. wynika z pomylenia dni kalendarzowych z roboczymi albo z automatycznego przesunięcia na poniedziałek. Data 11.06.2013 r. to dodatkowy błąd w rachubie (zawyżenie terminu ponad 7 dni).

W praktyce kadrowo‑płacowej warto zawsze wykonać krótką kontrolę: (1) ustalić zdarzenie startowe (dzień rozpoczęcia pracy), (2) zacząć liczyć od dnia następnego, (3) policzyć dokładnie 7 kolejnych dni.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To maksymalny czas, w którym płatnik składek powinien przekazać zgłoszenie do ubezpieczeń po powstaniu obowiązku ubezpieczeniowego (zwykle od dnia rozpoczęcia pracy). Liczy się go w dniach, a kluczowe jest poprawne ustalenie dnia startowego i końcowego.
Przy terminie liczonym w dniach nie uwzględnia się dnia zdarzenia. Jeśli praca zaczyna się w sobotę, liczenie zaczyna się od niedzieli (następnego dnia). Potem zlicza się kolejne dni kalendarzowe aż do siódmego dnia.
Podpisanie umowy i rozpoczęcie pracy mogą przypadać w różnych dniach. Termin wiąże się z powstaniem obowiązku ubezpieczeniowego, które w praktyce kadrowej łączy się z faktycznym rozpoczęciem wykonywania pracy, a nie z samą datą zawarcia umowy.
Co do zasady w takich zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się dni kalendarzowe. Najczęstszy błąd to odruchowe przeliczanie na dni robocze i przesuwanie końca terminu na poniedziałek, mimo że liczenie w dniach obejmuje także weekend.
W praktyce kadrowo‑płacowej zgłoszenie do ubezpieczeń realizuje się odpowiednim formularzem zgłoszeniowym (np. do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego). Na egzaminie najważniejsze jest rozumienie obowiązku zgłoszenia i terminu, a nie pamięciowe wskazywanie każdego symbolu druku.
W typowej sytuacji powstaje od dnia, w którym pracownik faktycznie rozpoczyna pracę na podstawie umowy o pracę. Dlatego w zadaniach trzeba najpierw wskazać ten dzień, a dopiero potem policzyć 7 dni na zgłoszenie, zaczynając od dnia następnego.
Najczęściej: wliczanie dnia rozpoczęcia pracy jako dnia 1, mylenie dni kalendarzowych z roboczymi, automatyczne przesuwanie końca terminu na poniedziałek oraz liczenie od daty podpisania umowy. Pomaga zapisanie na kartce kolejnych dni i ponumerowanie ich 1–7.
To typowa pułapka: część osób kojarzy załatwianie spraw z dniami roboczymi i intuicyjnie przesuwa termin. Na egzaminie należy trzymać się reguł rachuby terminów w dniach oraz tego, co dokładnie wynika z przepisów i treści pytania.
Tak, w praktyce może powodować komplikacje (np. opóźnienia w potwierdzeniu ubezpieczenia, ryzyko problemów z rozliczeniami świadczeń). Dlatego w kadrach pilnuje się terminów i prowadzi listy kontrolne dla nowych zatrudnień, aby zgłoszenia były składane w czasie.
Ćwicz schemat: (1) wskaż zdarzenie startowe, (2) nie wliczaj tego dnia, (3) policz kolejne dni 1–7, (4) sprawdź, czy pytanie dotyczy terminu "najpóźniej do dnia". Warto rozwiązać kilka przykładów z różnymi dniami tygodnia.
info

Około 41% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, art. 36 ust. 4, Dz.U. z 2025 r. poz. 350

Materiały:

  • Tekst ujednolicony ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – przepisy o zgłaszaniu do ubezpieczeń
  • Kodeks postępowania administracyjnego – zasady obliczania terminów (art. 57)
  • Materiały dydaktyczne z kadr i płac dotyczące zgłoszeń ZUS (ZUA/ZZA) i terminów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego