Prawo do urlopu wypoczynkowego jest typowym uprawnieniem pracowniczym, czyli przysługuje osobie, która ma status pracownika w ramach stosunku pracy. W praktyce oznacza to, że aby mieć prawo do urlopu wypoczynkowego, trzeba wykonywać pracę w reżimie prawa pracy (z podporządkowaniem, określonym czasem i miejscem pracy, ryzykiem pracodawcy oraz wynagrodzeniem za pracę).
Odpowiedź "umowy o dzieło" jest poprawna, ponieważ umowa o dzieło należy do umów cywilnoprawnych. Jej istotą jest wykonanie oznaczonego rezultatu (dzieła), a nie pozostawanie w stosunku pracy. Z tego powodu wykonawca dzieła nie nabywa automatycznie pracowniczych uprawnień, takich jak urlop wypoczynkowy.
Pozostałe odpowiedzi wskazują podstawy, które co do zasady prowadzą do powstania relacji pracowniczej:
- "umowy o pracę na czas nieokreślony" – to klasyczna forma stosunku pracy; pracownik nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego na zasadach właściwych dla pracowników.
- "mianowania" – jest to jedna z podstaw nawiązania stosunku pracy w wybranych przypadkach; mimo odmiennej procedury nadal dotyczy zatrudnienia pracowniczego, więc wiąże się z urlopem.
- "wyboru" – również może być podstawą nawiązania stosunku pracy w określonych sytuacjach; osoba zatrudniona w tym trybie korzysta z typowych uprawnień pracowniczych, w tym z urlopu.
Typowym błędem na egzaminie jest utożsamianie każdej "umowy" z etatem. Warto zapamiętać prostą regułę: urlop wypoczynkowy jest "benefitem" wynikającym ze statusu pracownika, a nie z samego faktu wykonywania jakiejkolwiek pracy. Jeśli podstawa współpracy jest cywilnoprawna (np. dzieło), to urlop wypoczynkowy w rozumieniu prawa pracy nie przysługuje.