W relacji gwarancyjnej kluczowe jest rozróżnienie ról: gwarant to podmiot, który udziela gwarancji i bierze na siebie obowiązki wynikające z jej treści (np. naprawa, wymiana, inne świadczenia wskazane w karcie gwarancyjnej). Najczęściej gwarantem bywa producent, ale w praktyce gwarantem może być też inny podmiot, jeśli to on złożył oświadczenie gwarancyjne.
W tym stanie faktycznym podano, że klientka otrzymała 24‑miesięczną gwarancję potwierdzoną w karcie gwarancyjnej wydanej przez producenta. Taka informacja wskazuje, że to producent jest stroną udzielającą gwarancji, więc jest gwarantem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Sprzedawca" – sprzedawca jest stroną umowy sprzedaży i często przyjmuje reklamacje, ale nie staje się automatycznie gwarantem. Sprzedawca może pomagać w przekazaniu towaru, jednak nie wynika z tego, że to on udzielił gwarancji.
- "Punkt serwisowy" – serwis zwykle wykonuje naprawę w imieniu gwaranta. To, że naprawa odbywa się w serwisie, nie oznacza, że serwis udzielił gwarancji i ponosi za nią odpowiedzialność.
- "Przedstawiciel handlowy" – jest osobą/rolą w procesie sprzedaży lub kontaktu z klientem, ale nie musi być stroną zobowiązania gwarancyjnego. O tym, kto jest gwarantem, decyduje oświadczenie gwarancyjne i dokument (karta gwarancyjna), a nie funkcja handlowa.
Wskazówka egzaminacyjna: aby ustalić gwaranta, szukaj w opisie informacji typu "gwarancji udziela…", "gwarantem jest…", "karta gwarancyjna wystawiona przez…". To najprostszy sposób uniknięcia pomylenia gwarancji z innymi trybami dochodzenia roszczeń.
