W Kodeksie pracy podstawowe rodzaje umów o pracę obejmują: umowę na okres próbny, umowę na czas nieokreślony oraz umowę na czas określony. W sytuacji opisanej w pytaniu chodzi o zatrudnienie do zbioru jabłek, czyli pracy o typowo sezonowym charakterze, a pracodawca nie zna dokładnej daty zakończenia prac. To nie wyklucza umowy terminowej: umowa na czas określony może być powiązana z potrzebą czasową pracodawcy i celem zatrudnienia.
Odpowiedź "Umowa na czas określony - w celu wykonywania pracy o charakterze sezonowym" jest poprawna, ponieważ art. 25¹ § 4 pkt 2 k.p. przewiduje, że do umów zawartych w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym nie stosuje się ograniczeń z art. 25¹ § 1 k.p. (limitów dotyczących liczby umów oraz łącznego okresu zatrudnienia na czas określony). W praktyce w treści umowy wskazuje się cel: praca sezonowa, np. "zbiór jabłek", a termin końcowy może być określony także przez zdarzenie ("do zakończenia zbioru").
- "Umowa na czas nieokreślony" nie pasuje do pracy z natury czasowej. Taka umowa jest standardem stałego zatrudnienia, a w pracy sezonowej potrzeba kadrowa zwykle wygasa po zakończeniu sezonu.
- "Umowa na okres próbny" służy sprawdzeniu pracownika przed docelowym zatrudnieniem, a nie jako właściwa podstawa całej pracy sezonowej. Może poprzedzać inną umowę, ale sama nie odpowiada celowi "na czas sezonu".
- "Umowa o pracę tymczasową" dotyczy szczególnego modelu zatrudnienia realizowanego przez agencję pracy tymczasowej i pracodawcę użytkownika. Nie jest to automatyczny wybór dla każdej pracy sezonowej u "zwykłego" pracodawcy zatrudniającego bezpośrednio.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się praca sezonowa/dorywcza i odniesienie do art. 25¹ § 4 pkt 2, szukaj odpowiedzi, która łączy umowę na czas określony z celem sezonowym oraz świadomością, że limity dla umów terminowych mogą wtedy nie obowiązywać.
