W lakiernictwie samochodowym dobór materiału ściernego zależy m.in. od tego, czy szlifowanie ma być wykonywane na sucho czy na mokro, oraz czy będzie to praca ręczna czy maszynowa. Papier ścierny przeznaczony do szlifowania na mokro (często opisywany jako "wet/dry" lub wodoodporny) ma podkład i spoiwo odporne na działanie wody. Dzięki temu może pracować z wodą, która:
- zmniejsza pylenie,
- chłodzi obrabianą powierzchnię,
- ułatwia odprowadzanie urobku i ogranicza "zapychanie" ziarna.
Odpowiedź "ręcznego na mokro" jest właściwa, ponieważ taki papier jest bardzo często używany właśnie ręcznie (arkusz/pasek), szczególnie przy matowaniu, wygładzaniu oraz wykańczaniu miejsc trudnodostępnych i powierzchni o przetłoczeniach. Praca ręczna daje większą kontrolę nacisku i minimalizuje ryzyko przeszlifowania krawędzi.
Opcja "ręcznego na sucho" jest nieprawidłowa, bo papier typowo przeznaczony do mokrego szlifowania wybiera się właśnie wtedy, gdy planuje się użycie wody jako medium; szlifowanie na sucho wiąże się z większym zapyleniem i innym doborem materiału/techniki.
Opcja "maszynowego na sucho" nie pasuje, ponieważ szlifowanie maszynowe zwykle wykorzystuje krążki/arkusze do szlifierek o określonych systemach mocowania i często inne typy ścierniw (z otworami, z nasypem dostosowanym do pracy z odciągiem). Sam fakt, że coś jest papierem ściernym, nie przesądza o przeznaczeniu maszynowym.
Opcja "maszynowego na mokro" także jest błędna w tym zestawie, bo w praktyce "mokro" kojarzy się z zastosowaniem wodoodpornych materiałów, ale pytanie dotyczy papieru z ilustracji, typowego do pracy ręcznej. W egzaminach zawodowych ten podział ma sprawdzać rozpoznanie, czy dany materiał jest arkuszem do obróbki ręcznej i czy ma cechy wodoodporności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz papier kojarzony z pracą w wodzie, rozdziel decyzję na dwa kroki: (1) mokro czy sucho, (2) ręcznie czy maszynowo. Dopiero potem wybierz odpowiedź, która łączy oba właściwe atrybuty.
