We flotacji mechaniczno‑pneumatycznej rozdział ziaren opiera się na różnicach zwilżalności: cząstki hydrofobowe chętnie przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i są unoszone do strefy piany, tworząc koncentrat, a cząstki hydrofilowe pozostają w zawiesinie i przechodzą do odpadów.
Dlatego podstawowym parametrem kontrolowanym jest ilość powietrza podawanego do komory (w praktyce: natężenie przepływu). Zmiana dopływu powietrza wpływa na:
- liczbę pęcherzyków i ich rozmiar,
- intensywność kontaktu cząstka–pęcherzyk,
- charakter piany (stabilność, "mokrość/suchość"),
- uzysk i selektywność wzbogacania.
Zbyt duże napowietrzanie może powodować turbulencje i spadek selektywności (więcej ziaren skały płonnej może być mechanicznie wynoszonych z pianą). Zbyt małe napowietrzanie daje mało pęcherzyków i słabe wynoszenie minerałów hydrofobowych, co obniża uzysk koncentratu.
Odpowiedź "stopień wypełnienia komory cylpepsami" dotyczy wypełnień mielników (media w młynach), a nie typowej komory flotacyjnej. "Poziom cieczy sklarowanej w komorze" nie jest charakterystycznym, podstawowym parametrem flotacji (w flotacji ważniejszy bywa ogólny poziom pulpy i warstwa piany). "Częstotliwość drgań stalowego rusztu" kojarzy się z przesiewaniem na przesiewaczach wibracyjnych, a nie z flotacją.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli pytanie dotyczy komory flotacyjnej, szukaj odpowiedzi związanych z powietrzem, pianą i odczynnikami, a nie z drganiami, rusztami czy wypełnieniami mielącymi.
