Przy przygotowaniu pliku zdjęciowego do publikacji w Internecie kluczowa jest zgodność kolorów na możliwie wielu urządzeniach. Najbezpieczniejszym wyborem jest sRGB, ponieważ to najczęściej domyślna przestrzeń barwna, jakiej spodziewają się przeglądarki oraz typowe wyświetlacze użytkowników. Dzięki temu ryzyko "przesunięć" kolorów (np. zbyt nasyconych lub wyblakłych) jest mniejsze.
Drugi element odpowiedzi dotyczy rozdzielczości opisanej w pliku jako ppi. W środowisku WWW parametr ppi jest w dużej mierze metadaną i zwykle nie determinuje jakości wyświetlania. O tym, jak duże i jak ostre będzie zdjęcie na ekranie, decydują przede wszystkim wymiary w pikselach (np. 1600×900) oraz sposób skalowania przez przeglądarkę/serwis. Wartość 72 ppi funkcjonuje jednak jako historyczna i szkolna konwencja "dla ekranu" i w takim ujęciu jest najbliższa typowym oczekiwaniom egzaminacyjnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w kontekście publikacji w sieci?
- LAB to przestrzeń użyteczna m.in. w zaawansowanej obróbce i konwersjach, ale nie jest standardowym celem dla pliku publikowanego w przeglądarce; dodatkowo 300 dpi odnosi się do przygotowania do druku.
- RGB bez doprecyzowania profilu jest nieprecyzyjne: RGB może oznaczać wiele różnych przestrzeni. W praktyce do WWW chodzi właśnie o sRGB, a 600 dpi sugeruje zastosowania drukarskie i generuje zbędne skojarzenia z drukiem.
- CMYK jest typowy dla poligrafii. Publikacja w Internecie w CMYK często powoduje nieprzewidywalne kolory po konwersji/interpretacji, a 96 ppi bywa kojarzone z pewnymi ustawieniami ekranów, lecz nadal nie jest to parametr kluczowy dla WWW.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "Internetu", zwykle najważniejsze są sRGB oraz optymalizacja pod wyświetlanie (piksele i masa pliku), a wartości dpi/ppi są drugorzędne.
