Belka tensometryczna (element pomiarowy z naklejonymi tensometrami oporowymi) działa na zasadzie zależności między odkształceniem materiału a zmianą rezystancji tensometru. Gdy na belkę działa obciążenie, belka ulega sprężystemu ugięciu lub rozciąganiu/ściskaniu. Tensometry "czują" to odkształcenie, a układ pomiarowy (często mostek tensometryczny) zamienia je na sygnał elektryczny.
W praktyce nie mierzy się tu bezpośrednio temperatury, prędkości czy luzu. Mierzona jest wielkość mechaniczna związana z odkształceniem, a z niej wnioskuje się o:
- siłach działających na element (np. nacisk, rozciąganie),
- naprężeniach występujących w materiale belki i/lub w badanym elemencie (w zależności od sposobu montażu i kalibracji).
Dlatego odpowiedź "Naprężenia i siły występujące w urządzeniu" pasuje do typowego zastosowania belki tensometrycznej: monitorowania obciążeń, kontroli przeciążeń i pomiaru siły w układach mechatronicznych.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych metod pomiaru:
- "Temperaturę elementów urządzenia" mierzy się zwykle czujnikami temperatury (np. rezystancyjnymi, termoparami). Tensometr może wymagać kompensacji temperaturowej, ale nie jest podstawowym czujnikiem temperatury.
- "Prędkość obrotową wirujących elementów urządzenia" typowo wyznacza się enkoderem, tachometrem, czujnikiem Halla lub optycznym czujnikiem impulsów.
- "Luzy występujące pomiędzy ruchomymi elementami urządzenia" ocenia się najczęściej przez pomiar przemieszczeń/położeń (np. czujniki indukcyjne, liniały, czujniki zegarowe) i analizę kinematyki, a nie przez belkę tensometryczną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się tensometr/belka tensometryczna, myśl o odkształceniu → naprężeniu → sile oraz o konieczności poprawnej kalibracji i montażu, aby wynik był wiarygodny.
