Pierśnica (często zapisywana jako DBH – średnica na wysokości pierśnicowej) jest parametrem używanym w inwentaryzacjach drzew i opisach dendrologicznych. Nie mierzy się jej "gdziekolwiek na pniu", tylko na ustalonej wysokości, aby dane z różnych pomiarów dało się porównywać.
W tym ujęciu pierśnica wynika z pomiaru obwodu pnia, który wykonuje się na wysokości 130 cm od poziomu gruntu. Następnie, jeśli jest potrzebna średnica, można ją obliczyć z zależności między obwodem a średnicą (w uproszczeniu: średnica = obwód / π).
Dlaczego 130 cm? To konwencja pomiarowa stosowana w dendrometrii i inwentaryzacjach – stała wysokość redukuje wpływ subiektywnego wyboru miejsca pomiaru i ogranicza rozbieżności wyników w dokumentacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 120 cm – to inna wysokość niż przyjęta jako standard pierśnicowy; jej wybór powoduje nieporównywalność danych.
- 140 cm – mimo że różnica wydaje się mała, w praktyce może zmieniać wynik na pniu o zwężaniu/rozszerzaniu i nie odpowiada definicji pierśnicy.
- 150 cm – analogicznie, jest to wysokość arbitralna; pomiar na niej nie jest pomiarem pierśnicowym.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że "wysokość pierśnicowa" jest umowna i stała – w zadaniach testowych najczęściej pojawia się wartość 1,3 m.
