Omdlenie (syncope) to krótkotrwała, samoograniczająca się utrata przytomności spowodowana przejściowym zmniejszeniem przepływu krwi do mózgu. Typowo trwa krótko (sekundy do 1–2 minut) i ustępuje samoistnie, ale w tym czasie kluczowe jest szybkie przywrócenie możliwie dobrego ukrwienia mózgu oraz ochrona przed urazem.
Dlatego prawidłowe postępowanie obejmuje ułożenie poszkodowanego na plecach oraz uniesienie nóg (w praktyce około kilkudziesięciu centymetrów). Uniesienie nóg zwiększa powrót krwi żylnej do serca, co sprzyja poprawie perfuzji mózgu i zwykle przyspiesza odzyskanie przytomności. Równolegle należy zapewnić dostęp świeżego powietrza, np. przez przewietrzenie pomieszczenia oraz rozluźnienie ciasnej odzieży przy szyi.
Odpowiedzi sugerujące sadzanie na krześle są nieprawidłowe w ostrej fazie, ponieważ pozycja siedząca utrudnia poprawę ukrwienia mózgu i zwiększa ryzyko ponownego omdlenia oraz upadku z wysokości krzesła. Propozycja ułożenia na plecach bez uniesienia nóg pomija istotny element, który bezpośrednio wspiera powrót krwi i skuteczność działania. Podanie zimnego napoju nie jest priorytetem – przy osobie, która właśnie zemdlała, najpierw liczy się pozycja, drożność dróg oddechowych i obserwacja, a napoje rozważa się dopiero po pełnym odzyskaniu przytomności i stabilizacji.
W praktyce (np. w salonie kosmetycznym) warto też pamiętać o monitorowaniu oddechu i stanu poszkodowanego. Jeżeli osoba nie odzyskuje przytomności w typowym czasie lub jej stan budzi niepokój, sytuacja przestaje być "zwykłym omdleniem" i wymaga pilniejszej oceny oraz wezwania pomocy medycznej zgodnie z zasadami pierwszej pomocy.
